De praxi medica Salernitana commentatio: cui praemissus est Anonymi Salernitani de adventu medici ad aegrotum libellus e Compendio Salernitano saec. XII. MSS. editus / [August Wilhelm Eduard Theodor Henschel].

  • August Wilhelm Henschel
Date:
1850
Catalogue details

Licence: Public Domain Mark

Credit: De praxi medica Salernitana commentatio: cui praemissus est Anonymi Salernitani de adventu medici ad aegrotum libellus e Compendio Salernitano saec. XII. MSS. editus / [August Wilhelm Eduard Theodor Henschel]. Source: Wellcome Collection.

    28/34 page 24
    scientia et praxis multis modis mutatae erant, valuit; de qua re in libello nostro de literarum in Silesia conditione exposuimus *). 3. Particulae autem, e quibus medicinam Salernitanorum practicam in libello nostro conglu- linatam supra vidimus, postea secundum quantitatem et qualitatem explicari coeperunt. Ad quanti- tatem si respicimus, imprimis pars diaetetica magis magisque complicatior facta et incredibili ra- tione in singula praecepta denique distracta est, id quod e consiliis praecipue saeculi XV. cognosci potest. Cum ea sensim coniunctum est pharmaceutices studium et dispensatorio illi Nicolai originem dedit, quo mox normam contineri videmus, ad quam media aetate medicanienta parari so- lebant. Postea, quum Arabum, praecipue Abul-Casemi doctrina innotuerat, saeculo XIII, (ex R.o- geri Parmensis tempore, ut supra monuimus) chirurgiae studium florere coepit, mox autem in Ita- liam superiorem et per Lanfrancum Mediolanensem Parisios traductum est Salernitanisque denique detractum. Inde ab eo tempore scholae Salernitanae flos labi coepit, quamquam eius discipulorum, Aegidii, Gilberti, Ioannis a St. Amand, Bernardi Gordonis, aliorum opera vim suam vel saeculo XIV. exercerunt. — Qualitatem autem si spectamus, eadem ratione, qua Salerni multitudo eorum, quae docebantur, crevit, eadem, inquam, extra Salernum corpus medicinae Salernitanae, saeculo XII. Arabum scientia accedente, quae Galeni doctrinae cum detrimento simplicioris disci- plinae Hippocraticae auctoritatem attulit, et saeculo XIII. doctrina Pseudo - Aristotelea, quae tum divulgari coepit et subtilitate vel Galenum superavit, magnopere immutatum est: donec nova medici- nae forma eaque plane improbanda, quam vulgo Arabo-scholastices nomine signant, exorta est, quae, quum artem medicam ex parte in vanas notiones dissolveret, ex parte scientiam alienis tan- tum medicamentis impleret, tanto magis a matre Salernitana degeneravit, quanto plura ex astrolo- gicis alchymicisque Orientis somniis et ex Romanis monachicisque superstitionibus repetivit eaque cum vetere medicina occidentis populari commiscuit. | 4. Quae quum ita sint, libellus noster iam propterea admodum memorabilis est, quod eius materia mediae aetatis medicinam nobis integerrimam simplicissimamque et ab erroribus istis in quos, ut supra monuimus, ea posterioribus temporibus incidit plane liberam praebet. Verum etiam illa pars, qua de modo, quo gerere se debeat medicus, agitur, haud spernenda est, quippe quum ex ea cognoscatur, qua ratione medicorum ordo originem duxerit. lta enim rei natura fert, ut tem- pore, quo libellus scriptus est, medicinae exercitatio nisi privatum clericorum negotium non fuerit, quod (licet per se non ecclesiasticum) cum ipsorum vita ecclesiastica arctissime coniunctum nisi par- tem officii ecclesiastici non effecit, ut dubitandum sit, num monachus medicinam sive discens sive exercens ab aliis alia tractantibus monachis externo quodam signo distinctus fuerit. De praeceptis autem, quibus via atque ratio, qua clericus hac muneris sui parte fungens agere deberet, ad certam quandam normam dirigeretur, principio haud dubie non cogitatum erat. Egregie igitur e libello et similia praecepta pariter atque opera mediae aetatis scholastico-dialectica scientiam medicam tantummodo tanquam notioni- bus verbisque inclasam continebant; libri medici a vera medici vita i. e. a praxi plane disiuncti erant. Nec de medii aevi medicina recte iudicare nobis posse videmur, nisi illud posuerimus. Eo tempore demum, ex quo recentior medicinae historia ineipi solet, sensim sensimque theoriae et praxis connexionem assequi studuerunt atque etiam nunc id maxime agimus, ut distan- lam inter utramque radicitus tollamus. c
    digitised image 1
    digitised image 2
    digitised image 3