An omnis pulmonum exulceratio vel etiam excavatio insanabilis? : thesis quam, Deo favente, in saluberrimâ Facultate Medicâ Parisiensi, praesentibus competitionis judicibus, publicis competitorum disputationibus subjiciet, et explanare conabitur, die sextâ vigesimâ mensis januarii, anno 1824 / Joannes Cruveilhier.
- Jean Cruveilhier
- Date:
- 1824
Licence: Public Domain Mark
Credit: An omnis pulmonum exulceratio vel etiam excavatio insanabilis? : thesis quam, Deo favente, in saluberrimâ Facultate Medicâ Parisiensi, praesentibus competitionis judicibus, publicis competitorum disputationibus subjiciet, et explanare conabitur, die sextâ vigesimâ mensis januarii, anno 1824 / Joannes Cruveilhier. Source: Wellcome Collection.
Provider: This material has been provided by The Royal College of Surgeons of England. The original may be consulted at The Royal College of Surgeons of England.
19/30 page 19
![rrepjtatione, omnem posticam thoracis l’egionem occiipantem. Accede})al , Vjwotiescumqxie expira])at ægev, halitus intensus, quasi per lubum lotis viribus in aurem meara aer insufflaretur. Percussio, è contra, sonum tan- quàm percussi femoris dabat. Nunquàm de pectoris morbo laboraverat æger. Âperto cadavere , stupefactus vidi videruntqne adstântes qui ihoracem mecuni auscultaveraut, omnem pulmonis dextri pariem posti- cam densissimam, iiji conditione quam hépatisation grise gallicè nuncu- pare solemus. 30. Ter idem observavi tùm in vivo cùm in cadavere ; longé sæpiùs si de pneumonicis qui felicilçr evasêre loqui vellem. Memini, uno in casu, me pectoriloquiam aud^visse, non tanlùm posticè, sed latéral iter, sed anticè, excepte pulmonis apice. Defunctæ mulieris cadaver incidere non milii datum. Pectoriloquiam non sanè apud omnes pneumonicos audivi ; sæpè tantummodô crépitât pulmo inflammatus. At crepiiatio pul- monem adliuc aeri meabüem indicatj quotiescumque • rapide solidus velut hepar efficityr , tune pars solida, bronchiorum resonantiam in thoracis parietibus reflectit stethoscopiique interni vices explet. In pneumoniâ clironicâ cum induratione nunquam pectoriloquiam aüdivi, 31. Quânam igitur ratione pectoriloquiam è cavernâ à pecloriloquiâ ex induratione ortam dislinguere ? Hanc semper siccam , fortissimam, æqualem , latè pateiitem ; illam liumidam , cum runco , circumseriptam, inæqualem , observavi- Ad hæc, si mprbi decursum, acutissimum in hc- patisatione , chronicumin cavernâ , pei'cussionisque varies effectus spec- taveris, probabilitatum summam ad certitudinem ferè phjsicam evehi sanè perspicies. , 32. Desunt observala directa quibus purulentarum excavationum cu- rationis modinn explanare valeam. At non semel cavernæ tùm mucosæ tùm fibro-cartilagineæ, nec non cicatrices, in pulmonibus alioquin sanis invenlæ sunt. Sæpè, in sanis hominibus olim pneumoniam experiis , cavernæ, stethoscopii ope, observatæ sunt. Sic junioris matronæ quæ pneumoniam chronicam in infantiâ exporta erat , thoracem auscultans , magnam cavernam in parte posticâ et infernâ inveni ; sic doctores De Lens et Kergaradec idem annotaverunt sub claviculâ dextrâ hominis](https://iiif.wellcomecollection.org/image/b22413947_0021.jp2/full/800%2C/0/default.jpg)
