Isidori Etymologiarum opus idem de summo bono.

  • Etymologiae
Date:
[between 1501 and 1510?]
Catalogue details

Licence: Public Domain Mark

Credit: Isidori Etymologiarum opus idem de summo bono. Source: Wellcome Collection.

    29/206 page 10
    quid ſit aiabrüideat vt bó:rés.n.quefítà p dem̃ oectauit exẽpluʒ. Doc ẽ aũt ꝓpꝛiuʒ diffõnis:quid ſit illud qó dri tur declare. Undecima ſpẽs diffõnis eſt quaʒ greci cata analogiã:latini iut᷑ ꝓpoꝛtõeʒ dicunt:vt ſi q̃rat᷑ qd ſit the fis:rũdeaturqʒ cui vis deeſt vt ſit arſis. Ouodecima fpe cies diffõnis ẽ:quã greci cata epęnon.i.ꝑ laudes: vt Tul litis p cluẽtio:lex eſt mens ⁊ ↄſilium ⁊ aĩus ⁊ ſnĩa ciuita tis. Et aliter. Pax eft tranquilla libertas. Sit ⁊ p vitupa tioné: quá greci pſogon vocãt: vt hᷣuitus eſt poſtremum oium maloꝝ:nõ mõ bello ſʒ moꝛte qͥqʒ repellẽda. Ter⸗ tiadecima ſpẽs diffõnis eſt:quaʒ greci ca to pꝛoſti: Latini ad aliquid vocãt :vt eftulud:pr eſt cui eft filiꝰ:dñs ẽ cui eft fuus. Quartadecia fpée diffõnis eft gręce cata tono: ron:latinc gnãlis: vt Cicero in rbetozicis.Den^eft ꝙ plu res ãplectit᷑ ꝑtes. Itẽ ps €:q ſubeſt generi.Quĩtadecima ſpẽs diffõnis ẽ:quã greci cata ctiologian:latini £5 rei rõ / né vocãt:vt dies € fol ſupꝛa terrae: nor eft fol ſub terris. Scire ãt oebem?pdictae fpes diffõnũ topicis merito cé fociatae:qm iter q̃dã argum̃ta ſunt poſite:⁊ nõnullis lo eis cõmemoꝛant᷑ in topicis. Nũc át ad topica veniamꝰ: á ſũt argum̃toꝝ ſedes:fontes ſenſuũ:⁊oꝛigĩes dictionũ. — De topicis. Cap. XNXI. Opica è diſciplina ĩueniẽdoꝝ argumétoz. Diuiſio topicoz fiue locoꝝ ex qb? argumẽ⸗ ta ducunt᷑ 3eft.'l1áalia in coipfo oe q agit bérent:alia d dñr effecta: d quodãmõ ey re / bus alis tracta nofcunt:alia d aſſumunt᷑ extrinfec?. Ar gumẽta q̃ in eo ipfo de d agit herent:in tribꝰduinſa funt. Pꝛia a toto. 2 a pte.3* a nota. Argumẽtũ a toto:cũ diffi nitio adhibet᷑ ad id qð drit: fíCait Cicero. Bloꝛia € laus recte factoꝝ magnoꝛũqʒ in republica fama meritoꝝ. 2 ptibꝰeſt argumẽtũ:cũ his ꝗ ſe defendit: aut negat factũ: aut fem̃ ee iure defendit.A nota cft argumẽtuʒ:cũ ⁊ ſui nomĩs argum̃tũ aliqð dr̃:vt Cicero. Cõ ſulẽ ingt q̃rebã: qué in ifto maiali ĩuenire nó poterã. Effecta argumenta funt qͥdãmõ ex rebꝰalus tracta noſcunt᷑ · Sũt aũt nũe ro.xiiij.i.pᷣmũ a ↄiugatis argumẽtũ eſt:cũ declinat᷑ a no mine ⁊ fit vͤbuz: vt Cicero verré dicit euerriſſe puinciá: vel nomẽ a vᷣbo cum latrocinari of latro. Nlomẽa noĩe. Terẽtiꝰ. Nã iceptio eſt amẽtium aut amãtiuʒ dũmõ di ſtet vi? appellatiõispoſtremitas in alia vocis declina / tiõe foꝛmata.Sczargum̃tũ a genere ẽ:cũ de eodẽ gñe ſnĩa dt: vt Uirgiliꝰ.Nariũ ⁊ mutabile femp femĩa. Ter tiii a ſpẽ argum̃tuz é:cü gnãli qõni fidẽ ſpẽs facit. vt At nó ſic phꝛygius penetrat lacedemona paſtoꝛ. 2i ſimili ar gum̃tũ eſt:qñ rebꝰaliꝗbꝰſilia ꝓferunt᷑:vt Suggere tela mihi. nã nullũ órtera fruftra. Tõſerit ĩ rutulos ſteterĩt ̃ in coꝛpoꝛe graiũ 3liacis cãpis. Adria argum̃tũ ẽ:qñ p dr̃iaz alíd fepant: vt Uirgiliꝰ. Nõ diomedis equos nec curꝝ cernis achillis. A 2rye argumẽtuzʒ dr̃ qñ res diſcre pantes ſibimet opponunt᷑:vt Uirgi. Moꝛtaline manu facte ĩmoꝛtale carinc. Jas hẽant:certuſqʒ i certa picula luſtret Aeneas? A pſequẽtibꝰ argumẽtũ of qñ poſitã ré aliꝗd ĩeuitabilr ↄſeꝗt᷑:vt Nirgiliꝰ. Nõ ea vis ato nec tã / ta ſuꝑbia victis. Ab añcedẽtibꝰ argumétus é: qfi alid ex bisd pue geſta füt ↄpꝛobãt᷑: vt Cicero p milone.Cũ no dubitauerit aptre qd cogitauerit: vos poteſtis dubitare ꝗd fecerit: A repugnãtibꝰargum̃tuz ẽ:qñ illud qð obuci tur alid 3rietate deſtruit᷑: vt Cicero. Is igit nó mõ ð ta li ꝑiculo liberatꝰ:ſʒ honoꝛe ãpliſſimo ditatꝰdomi te ĩter⸗ ficere voluiſſʒ. 21 piugatis argum̃tũ e cũ ꝓbabilr oridit ad fit ex re quaqʒ vẽtuꝝ:vt Uirgilius. los ſi pellãt ni / bil abfoꝛe credunt. Quin oem heſperiã ſua ſub iuga mit tant. Acãis argumentũ eſt:qñ ↄſuetudine cõi res queqʒ tractat:yt Terẽtiꝰ. Ego no nibil veritꝰ ſum dudũ abſte daue: ne faceres qð vulgus ſeruoꝝ ſolet dolis vt me de / luderes. Ab effectis argumẽtuz eſt cuz ex his: quę facta ſunt aligd appꝛobat᷑:vt Uirgiliꝰ. Degeneres aĩos timoꝛ arguit. A cõparatiõe argumetus eſt:qñ p collationẽ pfo: naꝝ ſiue cauſaꝝ fnic ro ſub ĩputatiõe foꝛmat᷑: vt Uirgi litio. Tu potes ęneã manibus ſubducere graiuʒ. Nos ali quid 2 rutulos iuuiſſe nepbádus eſt. Itẽ argumẽta d du cunt extrinſecus:q̃ grece ocreXvovo-i.artie exꝑtes vo» cãt: vtẽ teſtimoniuʒ. Teſtimoniuzʒ vo oftat re: ⁊ diuidit᷑ ꝗnqʒ modis.i.pᷣ ex ꝑſona.⁊ ex nãę aucte. 3 ex tẽpoꝛibꝰ auctoꝛitatũ. ex dictis factiſqʒ maioꝝ. ex toꝛmẽtis. Tertiꝰ g ſuꝑioꝛ modus g eft ex tẽpoꝛibꝰ in octo ſpẽs de riuat᷑.pma ingenio. 2 opibꝰ. 3? ctate. 4 foꝛtuna. S arte. G yſu. 7 neceſſitate. 8^ cõcurſione foꝛtuitoꝑ.Teſtimo / niũ oẽ eſt:qð ab aliq externa re ſumit᷑ ad faciendã fidẽ: pfona ri q̃liſcũqʒ € teſtimonij põdus bs ad faciẽdã fidẽ: 15 moz: pbitate dz effc laudabilis. Nature auctoꝛitas ẽ: que maxima vtute ofíftit. Teſtimõia multa ſunt:qᷓ affe vfus: necitas:⁊ cõcurſio rez: foꝛtuitaꝝ · A dictis factiſqʒ maioꝝ petit᷑ fides cũ pꝛiſcoꝝ dicta factaqʒ memoꝛant᷑. A toꝛmetis fides pbet᷑ poſt:q̃ nemo credit velle mẽtiri. Ea vo 3 tractant cti tꝑe:qꝛ fuis noĩbꝰ plana ſunt diffini tione nó idiget. Memoꝛie quoqʒ odédus ét topica oꝛa / toꝛibꝰ:dialecticis:poetis ⁊ iuris ꝑitis:cõiter qde argum̃⸗ ta pftare: ſʒ qñ aligd ſpãlr pbant ad rhetoꝛes:poetas:iu rifpitofqs ꝑtinent:qñ vo gnãliter diſputãt ad phᷣos atti / nere manifeſtuz eſt. Mirabile plane gen oꝑis in vnus potuiffe colligi qcad nobilitas ac varietas humane nie tis in ſenſibꝰ exgrẽdis p diuerſas cãs poterat ĩuenire có clufus libez ac voluntarius intellcrit. Nam quocũqʒ fe verterit: quaſcũqʒ cogitatiócs intrauerit:in aliquid eoꝝ quę pdicta ftnt; neceffe eft cadat ingeniuʒ. : ¶ De oppoſitis. L3 Cap. XXXII C— qul] antrarioz gnã dttttoz füt que Ariſtoteles Pee t3 |[aviRUeNo-t- oppofita vocat ppter qð ft C bi velud ex aduerſo vident obſiſtere vt con traria: nec tamé omnia quc opponunt fibi ſunt . Pꝛimuz genus eft contrarioꝑ:qð iuxta Cicerones diuerſum vocatur pꝛo eo ꝙ tantum contraria fibi oppg nuntur:vt non eoꝛuz ſint quibus opponuntur:vt ſapien tía ſtultitia. O genus in tres fpecies diuiditur. Nã funt quedam eiuſmodi que medium habent:⁊ funt que ſine medio ſunt:⁊ quedam ſunt quc babent mediũ: ⁊ tamen ſine nomine ſunt niſi vtrũqʒ ei vocabulum creet. Candi dum ⁊ nigruʒ medium ht: qꝛ inter eos ſepe colo? palli dus vel fuſcus inuenit᷑:ſine medio funt quotiẽs vnuʒ de duobus accidit:vt ſanitas vel infirmitas:hoꝝ nibil eft: medius.£a aũt quoꝝ media ſine noĩe funt vt felix infe: lix medius brit no felix. Scdm genus eft relatiuoꝝ:que ita ſibi opponunt vt ad fe oferant ficut oubitts ſimplũ. oz folii oppoſitoꝑ gen?ad fe refert . Nlõ. n. ineſt nraí? niſiad min? referat. 4 ſimplũ nifi ad duplũ aut eius cui opponi. Tlá relatiuũ ipſi relatiuo ita opponit:yt D ipm qð oppóit:aut eiꝰ ſit cui opponit᷑:aut ad id quocũqʒ mõ referat᷑. Dimidiiiʒ n. opponit᷑ duplo eiuſqʒ dupli mediũ eſt: ſed ita illlopponit᷑: vt eius fit cui opponit᷑ Sic « par uum opponit magno: ita vt ipᷣm paruuʒ ad magnus cui opponit᷑ ſit parunʒ. Nã ſuꝑioꝛaq̃ dñr 5ría:ita fibi oppo⸗ nunt᷑:vt eoꝝ nó ſint quibꝰopponunt᷑:nec ad ea quocũqʒ mõ referant᷑ . Siꝗdẽ inigtas iuſtiti ita ria € vt nó eiuf dé iuſtitię iniꝗtas ſit:aut ad illã ſit inigtas. Tertium ge⸗ nus eſt oppoſitoꝛuʒ:habitus vel oꝛbatio:quod genus Ci - cero puationé vocat:qua oſtẽdit aligd quẽpiã habuiſſe. — MU — SEMPICS — —
    digitised image 1
    digitised image 2
    digitised image 3