Ontleedkundig onderzoek van den potto van Bosman / door F.A.W. van Campen ; uit zijne nagelaten aanteekeningen bijeengebragt door J. van der Hoeven.

  • Campen, Ferdinand Adriaan Walter van.
Date:
1859
Catalogue details

Licence: Public Domain Mark

Credit: Ontleedkundig onderzoek van den potto van Bosman / door F.A.W. van Campen ; uit zijne nagelaten aanteekeningen bijeengebragt door J. van der Hoeven. Source: Wellcome Collection.

Provider: This material has been provided by The Royal College of Surgeons of England. The original may be consulted at The Royal College of Surgeons of England.

    41/90 page 35
    afzonderlijke spier, die geheel van de driehoofdige armspier gescheiden is. Deze spier strekt zich langs de binnenvlakte van den bovenarm naar bene- den uit, en hecht zich naar binnen van de inplanting der driehoofdige spier aan het olecranon vast. Aan den voorarm vertoont de eerste laag van spieren aan de buigvlakte geene noemenswaardige afwijking van hetgeen wij bij den mensch opmer- ken. Ook de plaatsing dezer spieren (in. pronator teres, m. flexor carpi ra- dialis en ulnaris, m. palmaris longus) is geheel dezelfde als bij den mensch. De m. flexor digitorum sublimis (perforaties) is eene zeer zwakke spier, die aan den voorarm tusschen de beide hoofden van den in. flexor digitorum profundus gelegen is. Deze spier ontspringt van den inwendigen condylus van het opperarmbeen en het bovenste gedeelte der ellepijp, en splitst zich boven den handwortel in drie dunne peesjes, die naar de drie laatste vingers verloopen. Hierbij verdeelt zich elk peesje, onmiddellijk onder het ligamen- tuin carpi transversum, in twee zeer fijne crura * *, die zich, na vorming van het chiasma Camperi, ter zijde van de tweede phalanx der genoemde vingers inplanten. De m. flexor digitorum profundus is daarentegen krachtig ontwikkeld, en bestaat uit twee afzonderlijke gedeelten, welker pezen zich met elkander ver- eenigen. Het eene gedeelte ontspringt van den inwendigen condylus van het opperarmbeen en de voorvlakte van het spaakbeen, het andere van de bo- venhelft der ellepijp en van het ligamentum interosseum. Deze deelen gaan elk in eene sterke pees over, en deze pezen splitsen zich weder in tweeën, boven het ligamentum carpi transversum. Verder vereenigt zich nu eene der pezen van beide spieren, en hecht zich als flexor pollicis longus *J* aan het verbinding; van de pees van de breede rugspier met den musculus triceps standvastig voorkomt, werd door Prof. H. J. Halbertsma in 1855 ontdekt; zie Verslagen en Mededeelingen der Kon. Alcad. van Wetenschappen. Afdeeling Natuurkunde, Deel IV. 1856. p. 238—246. Deze vereeniging vertoont zich onder twee vormen, waarvan de tweede vooral als een analogon van dezen m. anconaeus quintus beschouwd kan worden; zie bl. 242 en fig. 2 der bijgevoegde plaat. * De hooge splitsing van de pees van den oppervlakkigen buiger der vingers, die Kingma bij Otolicnus Peli waarnam (t. a. p. bl. 27), is dus geenszins eene toevallige afwijking, een lusus naturae, gelijk hij geneigd scheen aan te nemen. f Dit ontstaan van den flexor pollicis longus uit de pees van den musculus flexor digitorum pro- fundus zag W. Vrolik ook bij andere soorten van Stenops. Nieuwe Verhandel, van het Kon. Ned. Inst., X. bl 109. 26*
    digitised image 1
    digitised image 2
    digitised image 3