Bijdragen tot de natuurlijke geschiedenis van den negerstam / door J. van der Hoeven.

  • Jan van der Hoeven
Date:
1842
Catalogue details

Licence: Public Domain Mark

Credit: Bijdragen tot de natuurlijke geschiedenis van den negerstam / door J. van der Hoeven. Source: Wellcome Collection.

Provider: This material has been provided by The Royal College of Surgeons of England. The original may be consulted at The Royal College of Surgeons of England.

    14/82 (page 8)
    ciigen niet noodzaken, deze twee volken tot twee verschillende menschensoorten te brengen. Ik geloof derhalve^ dat de beoefenaars der natuurlijke geschiedenis van den mensch het vraagstuk hehooren te beperken binnen de juiste grenzen hunner wetenschap. Is het verschil tusschen onderscheidene volken van dien aard, dat men hetzelve niet verklaren kan, zonder meer dan ééne menschensoort aan te nemen, gelijk er verschil- lende soorten van apen, van beeren, van kameelen enz. bestaan? Of is het waar- schijnlijker, dat er slechts ééne menschensoort bestaat, welke Likwaeus met den naam van Homo sapiens, hetzij als kenmerk, hetzij als vrome wensch, bestempelde, even gelijk er, om slechts enkele geslachten onder de zoogdieren te noemen, niet meer dan ééne soort van \a.n Hippopotamus ^ Camelopardalis, Ory eter opus, Trich.ech.us békend is ? Wij hebben tot nog toe geen gewag gemaakt van de oudste gedenkstukken der Semi- tische volksstammen, welke door den grooten wetgever der Israëlieten verzameld en tot één geheel vereenigd zijn. Al hadden deze gedenkstukken geene andere waarde, dan die zij van hunne hooge oudheid, van hunnen zamenliang en hunne eenvoudige ver- hevenheid ontleenen , ook dan nog zouden wij hun de benaming van joodsche volksver- tellingen liefst niet geven. Maar daar deze gedenkstukken, benevens de overige hei- lige hoeken van het Israëlietisch volk, in het naauwst verband staan met eene Gods- diénstleer, welke onder de verlichtste en beschaafdste menschen, zoo wel als onder de eenvoudigste en onwetendste hare vereerders telt, en wier licht zich over men- scbenbestemining en menschengeluk, over dit en een ander leven zoo blijmoedig vei-- s])reidt, kan de vriend A^an waarheid het niet dan betreuren, wanneer men ligtzin- nig of moedwillig het gezag dier schriften zoekt te verminderen. Doch men ga aan den anderen kant niet te ver en legge den menschelijken geest niet aan kluisters, door wetenschappelijke onderwerpen met het gezag der Openbaring te willen beslis- sen. Onder onze verlichte schriftverklaarders en verstandige vereerders der Openba- ring zullen er, zoo w ij gelooven, wel w einige gevonden worden, die het verschil der talen uit den torenbomv van Babel willen verklaren, en de tijden schijnen vooi’bij te