Bijdrage tot de ontleedkundige en physiologische kennis der horens van het rundvee / [Alexander Numan].

  • Alexander Numan
Date:
1847
Catalogue details

Licence: Public Domain Mark

Credit: Bijdrage tot de ontleedkundige en physiologische kennis der horens van het rundvee / [Alexander Numan]. Source: Wellcome Collection.

    17/100 page 11
    bceiiig is, wordt geheel effen van oppervlakte bevonden, zonder het geringste spoor van eenig uitgroeisel, aan het bedoelde eeltachtige punt beantwoordende. Deze effenheid des beenigen schedels blijft gedurende eenigo maanden bestaan, terwijl het eeltachtig punt der huid meer en meer dui- delijk wordt, cn zich vergroot. Bij hot voldragen kalf laten zich echter, bj do geboorte, aan den schedel reeds kleine verhevenheden voelen, welke te kennen geven, dat het been te dezer plaatse naar builen begint uil te groeijen, of dat er althans beensloffe wordt aangezef. Het eeltachtige punt der huid heeft zich vaster rnet hel beenvlies van den schedel vereenigd, doch is steeds verschuifbaar, welke bewegelijkheid nog eenige weken voort- duurt, wanneer do horen reeds tot twee of drie nederlandsche duimen is uitgegroeid. Ook do aanvankelijk gevormde horenpit, die nu nog eeniger- malo kraakbeenig is, deelt in deze bewegelijkheid. Op lalcren leeftyd wordt de horenkokcr vast met do beenige pit verbonden, en de laatste on- verwrikbaar op den schedel gehecht. De haren nemen rondom het uitpuilende punt eene eigene rigling aan, en voegen zich lot opstaande topjes of kwastjes te zamen. Als nu is de grond tot de verdere ontwikkeling en den voortgroei van den horen gelegd. Deze berust op de vermeerdering en vergroeiing der slagaderlijke bloedvaten, waarvan de huid te dezer plaatse, op dat'tijdstip, ten groeten getale wordt voorzien (PI. I fig. a. ö.). Het zijn deze vaten, welke zich met de slagaderen van het beenvlies des schedels vereenigen, en bevordelyk zijn, zoowel aan de vorming der zoogenaamde horen-uilsteeksels der voorhoofdsbeenderen {processus pro cornu), welke men ecnigermale met den rozeslok ofhoren- stoel der herten zal kunnen vergelyken, .voor zoo ver zij namelijk dienen lot een steunsel of aanhechtingsdeel van den horen, als aan de ontwikke- ling der beenige horenspil. Het beenvlies en de daarover liggende huid hebben zich schijnbaar tot een enkel vlies vereenigd (PI. III, fig. 2. 6. 6), dat is, zij hechten zich zoo vast aan elkander, dat zo'niet geraakke- lijk volkomen van een zyn te scheiden. Dit zamongestelde vlies, zoowel £ 2 in
    digitised image 1
    digitised image 2
    digitised image 3