Netvlies-Aandoeningen bij naphtaline-vergiftiging : proefschrift ter verkrijging van den graad van Doctor in de Geneeskunde aan de Rijks-Universiteit te Utrecht / door Herman Snellen.

  • Hermann Snellen
Date:
1892
Catalogue details

Licence: Public Domain Mark

Credit: Netvlies-Aandoeningen bij naphtaline-vergiftiging : proefschrift ter verkrijging van den graad van Doctor in de Geneeskunde aan de Rijks-Universiteit te Utrecht / door Herman Snellen. Source: Wellcome Collection.

Provider: This material has been provided by UCL Library Services. The original may be consulted at UCL (University College London)

    21/52 page 13
    X o^eheelen fandus innemen, slechts hier en daar een plekje overlatende, dat nog de normale kleur heeft behouden. Vervolgens worden de haarden prominent, verliezen alle teekening en zien er wollig uit. Houdt men met de toediening der naphthaline op , dan heeft er een regressief proces plaats, dat echter nooit tot restitutio ad integrum leidt. De haarden worden weer vlakker, hernemen een glanzend-witte of geel-roode kleur, waarin eenige teekening komt; de grenzen worden donkerder, om tenslotte een donkeren pigmentrand te vormen, zoodat de fundus het beeld van chorioiditis disseminata weergeeft. Ook vindt men enkele pigmentplekken zonder wit centrum, (zie plaat I, 3.) Dit is zeker hetzelfde, wat Dor beschreven heeft als roodworden der haarden en wat hij voor het optreden van haemorrhagien hield. Was de geheele fundus in het proces betrokken , dan neemt bij het herstellen de fundus het voor- komen van chorioiditis diffusa aan, of krijgt men een partieele of totale loslating van het netvlies. (Geval XIV, plaat I, 4.) Een tweede verandering, die echter niet constant voorkomt, is het optreden van kristallen. In enkele gevallen heeft dit na voortgezette toediening van naphthaline plaats, zonder dat andere verschijnselen zijn voorafgegaan. (Geval XII na 10 dagen, geval
    digitised image 1
    digitised image 2
    digitised image 3