Johan van Beverwijck, in leven en werken geschetst. (Thesis) / door E.D. Baumann.

  • Evert Dirk Baumann
Date:
1910
Catalogue details

Licence: In copyright

Credit: Johan van Beverwijck, in leven en werken geschetst. (Thesis) / door E.D. Baumann. Source: Wellcome Collection.

Provider: This material has been provided by Royal College of Physicians, London. The original may be consulted at Royal College of Physicians, London.

    26/342 (page 8)
    de «in einer uromantischen Schwindel ausgeartete« uroscopie, welke vele medici dier dagen om het geldelijk profijt nog maar steeds niet wilden opgeven. In dezen heeft hij zeker invloed op van Beverwijcks later oordeel gehad. Na een verblijf van vier jaar aan de Leidsche hoogeschool waar- schijnlijk tot doctor bevorderd 1) wenschte van Beverwijck, alvorens de praktijk in te gaan, nog door een bezoek aan beroemde buitenlandsche academies den reeds verkregen schat van kennis met nieuwe denk- beelden te verrijken, als ook persoonlijk kennis te maken met de be- roemde geneeskundigen dier dagen. Een studiereis te maken behoorde toen tot de gewone opleiding, niet alleen van de medici, maar ook van de studenten van andere faculteiten. En het waren niet slechts jongelieden van welgestelden stand, die in den vreemde trokken, maar ook uitstekende bursalen ontvingen van de regeering ondersteuning om «hunne studiën in het buitenland te bevorderen.« 2) Te voet of te paard, met een gevulde beurs, een album amicorum, een memoriaal [om op te teekenen, wat men aan belangrijks hoorde of zag] en een geliefd klassiek geschrift in den reiszak, trokken de jongelieden uit om in het buitenland te leeren van beroemde geleerden, door kennismaking met andere stre- ken, zeden en gebruiken hun blik te verruimen. Daarbij ging natuur- lijk de reis naar andere universiteiten bij een ander vak van studie. De theologen wenschten te gaan naar Saumur, Genève of Heidelberg, de medici naar Parijs, Montpellier, Caen, en bovenal naar Italië, waar toen werd gezien wat in de sfeer der medische wetenschap het hoogste opbloeide. 3) 1) «lam Italiam spirans, praeside parente tuo, vate Heinsio nostro, profectus specimen publica disputatione edo« («Epist. dedic« der «ldea«). Zooals bekend besloten den 13 Febr. 1595 de curatoren den secretaris van den Senaat aan te schrijven «te bouc te stellen de namen van al degenen, die tot noch toe in der Universiteit zijn gepromoveert en de gradum doctoratus off Licentiae hebben becomen, met verclaringe niet alleen van dach, maent ende jaer maer ook van de materie daerop ze pro gradu hebben gedisputeert« etc. («Navorscher«, Bijblad 4de Jrg.) De deelen van den catalogus candidatorum, waarin de jaren 1595—1654 voorkomen, zijn evenwel verloren gegaan. 2) Dr. G. D. J. Schotel «De openbare eeredienst der Ned. Herv. Kerk« p. 257. 3) Dat de medici alleen op reis gingen om wegens het ontbreken van een kliniek te Leiden, in de buitenlandsche gasthuizen zich verder te bekwamen (zooals Matthijs Siegenbeek in zijn «Geschiedenis der Leidsche Hoogeschool« Dl. II p.l0'/n„ beweert) meen ik een onjuiste voorstelling. Daarvoor was de studiereis een te al- gemeen verschijnsel en de «kliniek« in het buitenland nog te weinig ontwikkeld, haar nut ook te weinig begrepen.