Licence: In copyright
Credit: Rheticus und Paracelsus. Source: Wellcome Collection.
Provider: This material has been provided by The University of Glasgow Library. The original may be consulted at The University of Glasgow Library.
12/22 page 358
![HÖH BADllS (quos Grieci per imperitiani obeliscos vocabaiit) diviiia plane mente praiditi, lias tracta- bant scientias, etc.“ Nach dieser kräftigen Expektoration fasst R/ielicuh seine ganzen Bestrebungen unter folgendes Leitmotiv: „Clarissime Rame in liis siibsistere cogito. nisi quod Geriiiaiiis meis Germaiiicam Astro- tiomiam coiido. Nun frage ich jeden, der seinen Paracelsus kennt: glaubt man hier nicht Hohenheim reden zu hören? Ist da nicht deutlich die Einwirkung etwa seines Briefes an Christoph Clauser zu simren, von dem ich nur ein paar Zeilen hierhersetze: Innata mihi mea esi violentia medica ex patrio solo: sicut enim Arabwn medicus est Avicennu, Perga- mensium Galenus, Italorwn vero Marsilius [Ficinus] jMediorim oplimus fiiit: ita etiam ipsa me Germania foelicissima in suum Meclicum necessarium delegit .... qucelibet Naiio suum sibi proprium pecu- liarem Medicum producil Ucee igitur facultas ea est ex qua ego scriho, quam ipsa mihi pa- tria declit, idqiie ipsum per necessitatem quam dixi, ex qua prognatus ego sum ..“ Wie Hohenheim auch anderwärts betont, dass er ein ,,PhilosojyJnis nach der deutschen ArP* sei, ist bekannt, ebenso wie er wissenden Herzens darüber klagt, wie man ihn verfolge: „dass ich, allein bin, dass ich neu bin, dass ich deutsch binP u. s. w. Doch kehren wir zu dem Briefe des Rheticus zu- rück! Es heisst dort weiter: ,,In ea ’s ero parte qiue est de Effectibus si- deriim, Pandectas Astrologim in ordinem redigo.](https://iiif.wellcomecollection.org/image/b24927570_0012.jp2/full/800%2C/0/default.jpg)
No text description is available for this image
No text description is available for this image
No text description is available for this image