Onderzoek naar den aard en de oorzaak der beri-beri, en de middelen om die ziekte te bestrijden / Ingesteld, op last der regeering, door Dr. C.A. Pekelharing, ... en Dr. C. Winkler.
- Cornelis Adrianus Pekelharing
- Date:
- 1888
Licence: Public Domain Mark
Credit: Onderzoek naar den aard en de oorzaak der beri-beri, en de middelen om die ziekte te bestrijden / Ingesteld, op last der regeering, door Dr. C.A. Pekelharing, ... en Dr. C. Winkler. Source: Wellcome Collection.
Provider: This material has been provided by London School of Hygiene & Tropical Medicine Library & Archives Service. The original may be consulted at London School of Hygiene & Tropical Medicine Library & Archives Service.
42/160 page 32
![De dynamometer wijst rechts 27]j.2, links 14. De patiënt loopt, niettegenstaande ook de spieren van de dij, de M. quadriceps femoris, de M. tensor fasciae latae, als forsche strooken onder de huid zijn waar te nemen, zeer slecht. Het rechter been beweegt hij gemakkelijker dan het linker. Hij kan niet met aaneengesloten beenen staan, hij kan niet bukken, noch zich oprichten. Romberg's symptoom is aanwezig. Hij is zich bij gesloten oogen bewust hoe de spieren zijner boven- en onder-extremiteiten staan, maakt de daaraan gegeven standen goed na. Het pijngevoel is overal opgeheven. Speldenprikken worden gevoeld aan de buigvlakte van het hand- en het elleboogsgewricht, en aan het hypogastrium tot aan den navel. De tastzin is voor zachte aanraking over het geheele lichaam opgeheven, behalve op een plek boven de rechter lies. Evenzoo wordt nergens, behalve op deze plaats, koude of warmte van elkander onderscheiden. Kittelreflex van de voetzool is beiderzijds aanwezig. cremaster-reflex aanwezig, buikspieren- „ zeer sterk. kniepees- „ rechts afwezig, links zeer sterk. Tricepspees- „ beiderzijds sterk. Geen periosteumreflexen. Terwijl wij den lijder onderzoeken krijgt hij een krampaanval. De hand kan niet willekeurig gesupineerd, gebogen of gestrekt worden, maar is in lichte pronatie, in een middenstand tusschen buiging en strekking en in sterke abductie, ten gevolge van spierkramp. De vingers staan uitgespreid, de pink is ad maximum geabduceerd. De vingers zijn voorts gebogen op den metacarpus, maar de kootjes onderling zijn gestrekt. De duim is zonder flexie der kootjes in de hand geslagen. De onderarm is gebogen op den bovenarm. De laatste is tegen 't lijf gedrongen. De spierkramp is in den rechter arm sterker dan in den linker arm. Het is onmogelijk den arm te buigen, of den duim uit de hand te verwijderen. Overal hoort men een spiertoon, niet alleen in de buigers en strekkers der handen, maar ook in de dijspieren, die trouwens niet minder sterk gecontraheerd zijn. De gelaatspieren blijven van kramp verschoond. Na eenige minuten bedaart de aanval, en thans vertoonen zich zeer talrijke fibrillaire trekkingen in de spieren van de bovenste extremiteiten. De armzenuwen, vooral de N. radialis en de 5T. medianus, zijn mechanisch zeer prikkelbaar. Ook de spieren, zoowel de buigers als de strekkers van de hand.](https://iiif.wellcomecollection.org/image/b21364977_0042.jp2/full/800%2C/0/default.jpg)
