La polemica Bonomo-Lancisi sull'"origine acarica della scabbia" / [Società Italiana di Dermatologia e Sifilografia].
- Società italiana di dermatologia e sifilografia
- Date:
- 1937
Licence: In copyright
Credit: La polemica Bonomo-Lancisi sull'"origine acarica della scabbia" / [Società Italiana di Dermatologia e Sifilografia]. Source: Wellcome Collection.
55/70 page 33
No text description is available for this image
No text description is available for this image
No text description is available for this image![agVins.; in: « Opere » [il], T. I, p. 35) — per universale consentimento annoverato tra’ maggiori, e più rinomati medici, e notomisti dell’età presente, e della passata... Nelle opere: « Thomoe Bartholini Historiarum Anatomicarum Rariorum Centuria 1 et 11» (Amstelodam'i Apud Joannem Henrici 1659). Unito « CI. Viri Petri Pawi Ob- servationes Anatomie<z selectiores, Jam primum edito?, Curante Thoma Bartholino ». (Hagoe-Comitis, Ex Typographia Adriani Vlacq. M. DO. LVIII) (Bibl. Marucelliana, Fi¬ renze), « Tomo? Bartholini Epistolarum Medicinalium à Doctis vel ad Doetos scrip- tarum, Centuria 1 & 11 ». tHafnipe, Typis Matthice Godicchenii, Impensis Petri Hau- bold, Bibl. Anno CIO 100 LXIII) (Bib’. Acc. Medico fisica, Firenze), « Tho. Bartholini De Morbis Biblicis Miscellanea Medica » (1672 Francofurti, Ex Officina Danielis Paulli Bibl. Hafn.. Reg.) (Bibl. Naz., Firenze) (perii n.° XXIII [Herodes verminosum], a pp. 102-106), che ho solo potuto accuratamente esaminare, non sono riuscito a trovar nulla al riguardo. Per quanto mi è avvenuto più volte di constatare, posso dire che le indicazioni date dal Lancisi non raramente sono inesatte. Del fatto non so trovar miglior spiega¬ zione, che col supporre che le citazioni fossero fatte dal Lancisi a memoria e dettate a copisti, i quali erroneamente le scrivevano, pur quando erano indicate con precisione. (21) Casparus Bartholinus jun. (1655-1738) « Caspari Bartholini Thom. F. (20) Exercìtationes Miscellaneo? Varii argumenti inprimis Anatomici ». (Ludg. Batav. Ex Officina Hackiana, 1675) (Bibl. Naz. Firenze). Nella Exercitatio I (De variolis pue- rorum) (pp 1-26) nella quale, a pag. 24, riferisce il caso della osservazione menzio¬ nata da Joèl (22). (22) Franz Joèl I (1508-1579). « Francisci Joelis Medie. Doct. & in Academia Gryphis-ivaldensi Professoris celeberrimi Opera Medica Ante complures annos uti- litatis publieoe causa in lucem edita, Nunc Revisa, emendata, Jndicibusque necessariis exornata ». (Amstelrsedami, Apud Joannen Ravesteinium Anno 1663). (Bibl. Acc. Medico-Fisica, Firenze). L’indicazione è errata; nel libro nono (De infantium et pue- rorum morbis), alla Sectio III (De morbis fauciorum et pectoris infantium et puerorum) al cap. 2 (p. 508) è trattato l’allungamento dell’ugola (Uvuloe elongatio in infantibus unde, & quae ejus sunt remedia ? . E invece alla Sectio V dello stesso IX libro (De esternis et universalibus totius corporis puerorum affectibus), al cap. 2, (pp. 518-519) ( Variolse & morbilli in Pueris...) che si trova il luogo citato dal Lancisi. Ivi si legge: “ Sunt nonnunquam variolge at- que morbilli prorsus pestiferi, & quam plurimos puerulos extinguunt; quales fuere anno Christi 1574. in insula Rugia & Vicina urbe Stralefundensi, in quibus tanta erat putrefactio, ut dedractis crustis pustularum in subcutaneo ulcere vivi vermiculi reperi- rentur „. Walter Schonfeld (n. 188 S), ora direttore della Clinica Dermatologica di Heidelberg ed allora di quella di Greifswald, della storia della cui Università si è ripetutamente occupato, pubblicava un accurato studio su Franz Joèl I nel Dermatologische Wo- chenschrift (1929, pp. 1265-1275), intitolato: « Franciscus Joèl, ein Greifswalder Pro¬ fessor der Medizin, Stadtphysikus und Apotheker, sein Leben und seine Werke », del quale riproduceva pure il ritratto. Consecutivamente nel periodico Monatsblàtter der Gesellschaft fiìr pommersche Geschichte und Altertumskunde (1931, pp. 65-75) riportava due lettere del Joèl al teologo Johannes Garcaeus jun. (23) Christian Lang-e sen. (1619-1662), propugnatore del « contagium vivum seu animatumt) (v. nota 29 del « Contr. a. st. d. dottr. parass. d.inf...»). Nell’opera: « Christiani Langii Philosoph. & Medie. Doct. Profess. & Chymiatri celeberrimi Mi-](https://iiif.wellcomecollection.org/image/b30630927_0055.jp2/full/800%2C/0/default.jpg)