Philumeni De venenatis animalibus eorumque remediis / ex codice Vaticano primum edidit Maximilianus Wellmann.
- Philumenus
- Date:
- 1908
Licence: Public Domain Mark
Credit: Philumeni De venenatis animalibus eorumque remediis / ex codice Vaticano primum edidit Maximilianus Wellmann. Source: Wellcome Collection.
10/88
![Tépl kpáceuc koi oóuváueuc Tüv GmÀUOv qopudkuv 1ta eum libris Dioseurideis mepi UAnc iorpixfjc consarcinati, ut ea, quae omiserit Galenus, ex Dioseuride suppleta sint (fol. 1—2517).!) Subsequuntur Pseudo-Dioscuridis liber mepi ónMqmpíuv oapuáxkuv (fol. 251—264) et Philumeni libellus (fol. 264:—2883).?) Quos libros, eum omnes eiusdem argumenti sint — pertinent enim ad eam medicinae partem, quae praeeipue medicamentis pugnat — non casu sed certo consilio in unum corpus coniunctos esse suspiceris. Huile suspicioni mire favet prae- fatio et Pseudo-Dioscuridis et Philumeni libello praefixa. cf. fol. 252: BiBAiov Q Aiockoupióou' àvarkotov di8nv vOv € (re P) BipAtuv Aivoc- Koupióou ràüc rapoAeAeiuuévac ti) l'aàqvi) oóuvápeic xai ioóéac (eioéac P) Koi uUpu)v xoi otvuv roic àáràÀoic l'aàqvoO [oU] cuveiceverkuv; 61€ T0010 (105 G BiBAiov Aiockouptíbou cuvróá£ai uerà vv évoexo QiBMuv àva- Ypoqrv xarà Tv aU0To00 uóvou Aiockoupíóou ppáciv. De Philumeni libri praefatione cf. p. 4, 2—4 editionis meae. Itaque exstitit aliquis, qui medicorum commodo eonsulturus hane collectionem medicinalem insütuerit neque dubium esse potest, quin redactor ille a librario rudi diversus sit. De eodieis orthographia pauca monenda sunt. Crebra sunt ita- cismi vitia; confundit enim librarius €» et i, € et oi, 1 vel e et n, ot, 1t el. vu, w et o; assimulatione eonsonarum utitur in cuuuéAiri, CuuueAikpáruU, cuTXpÓvu, saepius eam neglexit ut in cuvAeóvac, cuv- Ta00c, cóvuerpov, évkarácknyic, p simplex invenitur in émipogoóvrec, GTtópeuciv, émipirrouévn, À soni duplicatione utitur 1n kujjAUet, kaÀAuc, accentus et spiritus neglegenter scripti sunt; spiritus vis aspera emollitur et vice versa, ut omtíj óbUvn, rarius spiritus duplici puncto scribitur, ut iópü)c, ipibi, ikavoO, lopuühuv, medius verbis saepius spiritus pro apostropho additur: Bon0ei, oiXqopeiv, bidBor]ruv, o1i0- Aécoi, Aeàvoc. v paragogicum et omittitur et ponitur etiam se- quenti littera consonanti. iota nee adseriptum nee subseriptum legitur. siglis et compendiis utitur hisce: 7 — éctí, 74 — eicí, X es evoi, y —- yàp. (Semel XX), TF e m0pó, wor vel PI. MpOS 5 Küi H/-— pnci, dAX — QAO, UcTL — UCITeD, Ts — s edo EDO í — 10v, (0 — uv, 1 — Touc. 1) Id praeseriptionibus et subseriptionibus confirmatur. Cf. fol 29v: FaAqvoO TUv ónAGv BigAtov q* Éxov vàc ióéac xai vàc mÀe(w (sic) xpricewc. kai érépac Borávac ék vÓv Aiockouplóouc. fol. 33: [aAnvoO Tv ómAüv B1iBAiov Z CcUv kai voic àmó Aiockouptóou. fol. 1027: loAqvoO vÓ Z róÀv ÓámMóv émAnpu)0n BiBAtov: éxov xai vàc Tü)v Boravüv ióéac kai ràc Aowràüc Ouvóueic ék TÜü v A10- ckoupibou, tüc kai vÓ TmpóÓ aUTo0. 2) In extremis duobvs folis addidit librarius antidotum Mithridaticum (fol. 287— 288) et excerpta ex Africani Cestis mepi ToO kivautouov.](https://iiif.wellcomecollection.org/image/b33398069_0010.jp2/full/800%2C/0/default.jpg)


