Ioannis Grammatici Philoponi Alexandrei, Commentaria in libros de generatione et corruptione Aristotelis / ex colloquiis Ammonii Hermeæ,propriisque eius considerationibus. Hieronymo Bagolino interprete.

  • John Philoponus
Date:
1540
Catalogue details

Licence: Public Domain Mark

Credit: Ioannis Grammatici Philoponi Alexandrei, Commentaria in libros de generatione et corruptione Aristotelis / ex colloquiis Ammonii Hermeæ,propriisque eius considerationibus. Hieronymo Bagolino interprete. Source: Wellcome Collection.

    21/118 page 3
    iiu, | | | I Com̃. 1g. | | || Ü l C : Com̃. 16. | | | ] | | , E^ ! ] | [ | EM a [^] am [ Ó Quin | — . — UR € — — ex his aũt cõpoſitis generari que fimiles brit partes 08 «Carne, & naxagoꝛas alit ed, cõpoſita dicens cffe dtuoz elementa ex his que fimiles babét partes. etenim oſſis ⁊ nerui /ꝛcuiuſiʒ alioz ſimilitudines partiũ dicebat ineffe igni aque 2 alis. qm̃ ex his oia videbat fieri, fed quẽad / modũ oſſis « carnis fimilitudines partiũ dicebat ⁊ reli, quoz d nos cõpoſita dicimus.ſic ⁊ ignis ⁊ aeris ⁊ aquę ⁊ terre, ⁊ oia quidé effe in oĩbus.apparere atit vnũqðqʒ ⁊ nominari p pᷣdominans.quare nó 22i0 modo dicebat bis qui circa Empedo.neqʒ eni cõpoſitioꝛa dicebat ele / meta carne ⁊ offe ⁊ religs. Sed differũtqꝛ Empedo. qui dem dicebat pzincipia reliquoꝝ ipfa elnta. Anaxago/ ras atit fimilitudince partiũ, oĩũʒ pꝛincipia. apparere ve ro t noĩari vnũqðqʒ a pᷣdominante:ſiquidẽ opus eft ex pꝛincipus effe ea quc diſſimilium partiti funt. ¶ is igitur qui ex vno omnia cõſtruunt ne ceſſe eft dicere gñonem ⁊coꝛruptionẽ altera tionem femp enim manere ſubiectũ idem τ vnum tale wo alterari dicimus. ; ¶ Q uo pacto gdé iuxta eos qui vnũ elntum ſupponũt idem ſit alteratio ⁊ gñatio, juxta eos Vo qui plura alte / rü,clare percurrit. ſuperius Xo quũ hoc ipfum ſolũ dixe rit, ꝗd fequitur ad vtrãqʒ ſuppoſitionũ enuntiauit. nunc aũt hoc ipfum demõſtrat. qm enim, vt diximus, ops pꝛi mam materiam imutabilem effe: mutari autem vno 2 eodem manente ſubo, alterari dicimus nibil vtiqʒ diffe ret a generatione alteratio. is autem qui plura genera faciunt differ re alterationem a gñone coeuntibus enim τ diſſolutis generatio accidit ⁊ coꝛruptio, qua pꝛopter dicit boc modo ⁊ Empedocles, ꝙ natura nullins cft fed folum miſtio ⁊ fedus miſtoꝝ. Quod igitur pꝛopꝛĩus fermo ipſoꝝ fnppofitíoni fic ofcere manifeſtum cft, τῷ dicunt hoc modo. ¶ Genera vocat ipfa elnta. fm aũt bos q plora elemẽta fopponüt;oiffert gñĩatio ab alteratione:fiqdem ↄgrega⸗ tione dicũt giionem pfici,nó enis eadé funt que funt ex differẽtibus cõpoſita. non ergo alteratio ↄgregatio cfTe por Teſtatur aũt « Empedocles p ogregationé giiones fieri dicens, nãm ꝙ nullius cópofitoz effe ppziá,fs bec oia ↄgregatione cõmiſtoꝝ ſubaʒ babere. miftio enim 2 fedus apud ipfus ↄgregationẽ ſignificat, manifeſtũ igit eft ꝙ ingt ſuppoſitioni dicenti plura ełnta ꝓpꝛium ſit ⁊cõueniens dicere gñonem aliud efTe ab alteratiõe. Sed ⁊c D pacto dicunt planũ cp elnta plura ſunt. ¶ Alerá der iñ magis ingenue hoc expoſuit.ſuppoſitionĩ eni in: quit, plura elnta ſupponenti ꝓpꝛius eft fermo dicens [5 modo fieri gñonem ⁊ coꝛruptionẽ, hoc eſt p ↄgregatio nem ⁊ diſgregationẽ.qꝛ neCium eft eis ſeparare gñoneʒ ab alteratione.manifeſte aũt ⁊ Empedo. dixit p congre; gationem ficri gñonem.quũ dixerit, natura nullius eſt, fed folii miſtio «fedus miftoz;. Democritici quoqs có, gregatione atomo gionem fieri oicebant,oifgregatio ne Xo co:ruptione, Anaxagoꝛas quoqʒ ſecretas fimili tudines partiti ⁊ cõcretas vna pꝛoculdubio aut carné fa Cere / aut os nó facta carnis natura fs apparẽte, eo ꝙplu res carnis ſimilitudines partiũ in idè conuenetint, 7 o dicunt boc modo dicit effe manifeftum. ꝙ fic dicunt hoc eſt jm dictũ modus gñonẽ fieri.⁊ ex litera Emped. fic dicentel fed ſolũ miſtio ⁊ fedus miſtoꝝ |^ ex his que dixit Democritus cópofita differre his ex qbus ſunt. C Heceſſarium autem ⁊ big alterationẽ, eſſe quidem aliquid dicere pręter generationez, impoſſiblle tamen &m illoꝝ dicta. ¶ Quum oſtẽdit ipſos aliud gionem oicentes ab altera tione, qꝛ p cõgregationem dicũt ipfam fieri:pſequenter oftendit ꝙ neceffe eft ⁊ his dicere alterationẽ eſſe, ⁊ non eãdem gñoni.¶ Impoſſibile eft ti £m illoz ſermones al terationé effe hoc aũt non eft cõe aduerius οὖς qui per agregattonem gñonẽ faciunt. ꝓpꝛium 5 Empedoclé, Primo tñ oftédit ꝙ nece cft dicere cffe aliquid alteratio nem / quum fit aliud a generatione, deinde ꝙ auferunt ſuis ſermonibus alterationem. ¶ oc aũt ꝙ dicimus recte facile eſt cogno^ ſcere , ſicut eniʒ videmus gefcéte ſuba in ípfa mutatione hm magnitudinẽ / vocatã augmẽ⸗ tationc ⁊ diminutionẽ, ita z alterationem. ¶ O neceffe eft ipfis dicere alterationẽ ⁊ hanc alterã a güone. ⁊ ppter quid neceſſariũ oſtendit.⁊ ꝙ eft impole his que ab illis dicũtur alterationẽ cõſiſtere:oſtẽdit aüt fic.n vt videmus ingt, ⁊ manifeſtũ eft ſeruata ſi ubſtãtia mutationé in quãto fieri. fic manifeftü eft, ſeruata ſuba ficri mutationem in quali, qð eft alteratio. quare ex ma⸗ nifefto necefle eft ipfis dicere effe alterationem. ch autẽ impole fit Pm ſermones qui ab Empedocle dicũtur, cõ/ fequéter oñdit.ſic ꝗdè A lex.expoſuit. ¶ Eft Xo «alio modo oicti expoſitionẽ affignare. | neceffe eft aũt ⁊ his alterationẽ quidem effe alígd dicere lac. Qui plura, in; quit, elnta ſupponũt p ſuppoſitioneʒ qdé necio iuducũt alterationes alteráa gñone 4 coꝛruptione eſſe, eo g bcc adem p congregationem « oif, gregatione conſideretur, yt pꝛedictũ eft. alteratio vᷣo Pm aliud 9d eoꝝ que circa ↄgregationẽ ↄſiderãtur, puta fitum aut oꝛdinem. nibilo minus ⁊ fi cõceſſerit ſuppoſitio vtraqʒ « gionem 4 al / terationem, huiuſcemodi tradiderũt ſermones, ex qbus eft Empedocles, ex quibus impole eft alterationé ferua tin qualitates Pm quas mutatio fm alterationem cõſi deratur ſpecificas dias elntoꝝ dixit, incoꝛruptibilia 2 imutabilia cleméta ſupponẽs. hoc aũt ꝙ dicimus recte, facile eft cognoſcere. q « fi fi uppofitio ipſoꝛum gñatio⸗ nis ⁊ alterationis intellectü fateat᷑ ⁊ inuat ipfe fermoni: bue fais fuftulitalterationé.oeinceps oſtenſurus ꝙ au / fert alterationé p ea que dixit Empedocles: pꝛimũ có: memoꝛat gd eft alteratio, ꝙ eft mutatio circa fi ubaz imo bilem manẽtem.exemplo aüt vfus eft augmetatione ip^ ſa.ꝑ ea que oirit| ficut enim videmus quieſcẽte ſubſtan Com̃. 17. ö Cor. 8. nibus cõfeſſam aſſumpſit. nam ⁊ ad alterationem foꝛte quis male aduerſari poſſet. vt Protagoꝛas dicens non efTe alterius naturam terminatam. fed ad habitudinem fenfitiui oifferentiam qualitatum ſenſibilium fieri, ad augmentationerm tamen nullus contradixerit ꝙ eft mu tatio in quãto fubiecta ſubſtãtia imutabili manente. ex qua vtiqʒ ⁊ que funt ipfius alterationis rõcinari poſſet. Hibilminus ex his que dicunt quí plura pꝛincipia vno faciũt impoſſibile eft alterari, paſſiones enim per quas dicimus hoc cõtin gere differentig elementoꝝ ſunt, dico autem veluti / calidum / frigidum / album Πίστη m, fic cum humidum molle / durum / ⁊ alioꝝ vnfi quodqʒ.ſicut etiã inquit Empedocles. So lem quidem album víderí ⁊ calídum omni⸗ 39
    digitised image 1
    digitised image 2
    digitised image 3