Ioannis Grammatici Philoponi Alexandrei, Commentaria in libros de generatione et corruptione Aristotelis / ex colloquiis Ammonii Hermeæ,propriisque eius considerationibus. Hieronymo Bagolino interprete.

John Philoponus

Date:: 1540

Credit: Ioannis Grammatici Philoponi Alexandrei, Commentaria in libros de generatione et corruptione Aristotelis / ex colloquiis Ammonii Hermeæ,propriisque eius considerationibus. Hieronymo Bagolino interprete. Source: Wellcome Collection.

Cover
Title Page
Cover

41/118 page 13

— | attamen ⁊ ab boc differt. nam qð extendit in vna dimẽ fione locũ augmẽtans in altera ex neceſſitate diminuit, ⁊ ed, ſi in vna aut duabus oiméfionibus maioꝛẽ locum occupat, in reliqua aut reliꝗs duabꝰ dimẽſionibus nete eft pꝛioꝛẽ locũ dimittere.ſʒ η auget aut minuit. necio Pm tres dimẽſiones codé modo fe bʒ ant occupásalte, rum aut pzío2£ minuens.ſʒ nungd ingt affimilat quod auget fpbere circulo mote in locali mutatione :nam vt id qó auget᷑ in pꝛioꝛi loco manẽs mutat᷑ fm partes. fic videt ⁊ fpbera fe'babere. an ⁊ ab bac differt, nã ſphęra in cquali loco tota manée partes b5 quc Pim locũ moué tur,f5 partes ei? qð auget in amplio:e locü extẽdunt᷑, in minoꝛẽ xo corripiunt ei? qÓ minuitur.planũ aũt ꝙ ex bis quoqʒ pót a gñone ⁊ alteratione diſtingui.nã quod gilat non πεξίο mutat locũ, qð aũt auget dicto modo diuerſuz locũ aſſumit, id ét qà gñatur fit aliud , alteratũ Lo alieꝑ:qð aũt augetur vel coꝛrũpit᷑ neqʒ aliud neqʒ alte g. ſʒ addit ſoli q; to vt Ariſto. in pdicamétis ofidit, nam quadratũ circüpofito gnomone totũ ꝗdeʒ eſt aug; mentatũ, ſʒ alteratũ nó eſt, cũ maneat quadratũ rurſus: cuʒ o dixit de tribus mutationibus giione.f. alteratio ne / augmẽtatione, intulitl vtraq | aut idé ſignificãs oia aut vtraqs dixit ⁊ Pm ſubaʒ trãſmutatum p qð id qó fit fignificat « qm accidens qð cõe cft eius qð auget᷑ «alte ratur.cõe igitur inꝗt in vnaquaqʒ mutatione ex potétia tali in id qð eft actu trãſmutari, ex potentia eni ſub i in actu ſubam go eft, in reliquis eodeʒ modo, illud aũt Lfed « fic |boc eft in modo mutationis. ¶ £-irca qð aũt eft mutatio augmenti ⁊ oi^ minutiõis (circa magnitudinẽ adt videt cc) augeri ⁊ oimínui. ( Atro mórócínddum. gione ⁊ alteratione, trãſit ad alia q̃ ꝓpoſita funt. erant aũt tria πὔετοιᾷ fit augm ẽtationis má, ⁊ d cffectiua cã.⁊ gd qó fit. hoc ἑ qd augès ⁊ qd qo auget. qs ẽ modus ⁊ ipfe actus quo fit augmétatio.: p querit quid nã fit boc quanti qÓ mã augmétationis fit, vtrum po? coꝛpus ⁊ magnitudo, actu 760 incoꝛpoꝛeũ ⁊ carẽs magnitudine, aut actu copus qð pᷣtermiſit vt necio tubintellim.cofte dit oi modo impole eẽ ipfam eſſe po? coꝛpus / actu vo icoꝛpoꝛeã vt necio relinquat alteꝝ actu.ſ.eẽ coꝛpꝰ más augmẽtationis ſi eni inꝗt po? coꝛpus, actu o incoꝛpo reũ oicerem? ee id ex d fit mutatio in q; titate, nee eft D aut ip5 p fe ſubſiſtere ſegabilẽ bite nãʒ aut ĩ alio quodã eẽ coipe.fi ᾧ actu ſepabile fit nó exñs coꝛpꝰ, aut punctũ aut vacuũ erit nullũ occupãs locũ. aut coꝛpꝰ nó féfibile D énullá bñs dĩiaʒ ſenſibilẽ.punctũ igit aut vacuũ ſup ponere € aꝑtiſſimũ ipole.ncqs.n.ipm p fe ſubſtiterit pũ ctũ aut vacuũ.oñ uz eft eni οἶπο nó eè vacuũ. ⁊ pũctũ i coꝛꝑe ⁊ magnitudie fp bs εξ. pterea abſurdũ ẽ ex pũcto Ὀζε magnitudinẽ augeri.nã ét D pacto rurſus vacuũ idu cemus . ſi eni qð auget maio: occupat loc, pculdubio locus qué occupabat auctü erat vacuꝰ añ h, fic rurſus actu vacuũ erit, aut erit coꝛpꝰ nó exũs ĩ loco.qͥꝑ vtrüqs eft ĩpole.ſʒ qiio oĩno punciũ additũ ei qó auget᷑ maius totũ fecit.diciũ eft eni ſępe ap ifinita ĩparubilia fibi inui cè appoſtia nó faciet magnitudine. oino aũt püctü po* coꝛpus nó eſt, ſʒ eft aliad cozpie.igit nec vacuũ nec pii. ciũ ↄtingit illud ex q fi augmẽtatio q po* coꝛpus eſſe ſupponit᷑:ſi aũt nó ſenſibile (s ĩaffectũ fit coꝛpꝰ dle € tri fariã dimẽ ſuz, nete cft D eſſe ĩ loco.o eni coꝛpus i loco eft. pterea qꝛ illõ cui apponit locũ aliqué occupat, igit ⁊ qð appoſtiũ fuit locũ aliqué occupabat:⁊ erat affect pp b ĩſenſibile:neq; n. qᷓtenus affecta (unt coꝛꝑa ⁊ fen ſibilia i loco ſunt: ſunt eni ico1pee qlitates ipfc z magde care tes, ſʒ q̃tenus trifariã ſunt dimẽſa. q̃re ⁊ fi nó fit fen ſibile coꝛpus nec ꝑticipet qᷓltate, nece eft ipm cé i loco: nã eẽ in loco ab ipfis dimèſionibus coꝛꝑi attribuit᷑: nà ab ipfis qᷓlitatibus locoꝝ dĩia coꝛꝑibꝰ ineft. nã ob has alia ꝗdẽ ſurſũ ſũt, alia Vo deoꝛſuʒ:ſʒ oino cé in loco eft ab ipia dimeſione:opʒ eni dle eé coꝛpus Locatü ambiẽ ti ipm Loco:cdle aũt eft ju ꝓpꝛiũ.necᷣe eft igit ⁊ ſi inaf, fectü ⁊ inſenlè fit aliqó coꝛpus ipm in loco ec. rurſus Χο fi in loco fitnce oino ipm aut ſurſuʒ cé aut deoꝛſum, ⁊ aut Pm nãz i vtroqʒ aut pter nãʒ.⁊ p pacto cé vnũ aliqd affectoz: coꝛpoꝑ.dixi eni gp a dlitate brit coꝛꝑa ſurſum eẽ aut deoꝛſuz:⁊ in vtroqʒ nãlr aut pter πᾶς, fi qdé igi£ Pm nãm ſurſuz eet, eẽt ignis aut aer. pter πᾶς Xoaut aq aut terra. ſiłr ⁊ fi deoꝛſuʒ, ſi Fm nãm terra aut ad erit, fi prer nds ignis aut aer. ſi aũt D non eritampli? inaffectũ coꝛpus, ſʒ ſenſibile ⁊ vnũ aliqð ex qᷓtnoꝛ:ſʒ bec vt mãife fta exñtia ptermifít Ariſt. jpole eſt S eẽ inaffectũ coꝛpꝰ vt ſeꝑabile exñs qÓ vt mã augmétationi ſubucit᷑. eũdũ & eft ad alterã ꝑtè diuiſionis q̃rentes nungd po? εχήο coꝛpꝰin aliqͥ cft ⁊ nó p fe ſubſiſtẽs.hoc aüt in aliquo nõ nece eft diuidere ⁊ in id qà eft i eo qð auget᷑, ⁊ĩ id q5 in alio: eſt enis cõis pfeſſio, id qð auget adueniéte aliquo ab extra augeri:qre in alio ⁊ nó in eo qó auget. fi igit᷑ i alio ſit mã augmètatiõ is q̃ ⁊ pocoꝛpus ſupponit᷑F, nece eft rarius eẽ i eo ĩ quo eſt aut vt nibil ei? inq eft exiité, neqs parte /neqʒ palfioné/neqs aligd fibi ad eẽ ↄferen⸗ téaut exiſtentem illius parté aut ſimpłr aligd.fi igit in aliquo actu exiſtẽte dicat gs ipfam efTe nibil exiſtẽtem ſubs illius in quo eft vt in vafe contẽtam, accidet quus egreſſa fuerit bęc ab eo in quo eft fieri qð fit ex ipfa nul lo modo tráfmutato eo in quo eft. vt (i quis dixer ex aqua aerem fieri nó trãſmutata ipſa aqua, fed má qua: dà ex ipfa aqua egreſſa « fegregata, quá in fe ipfa aqua continebat vt in vafe.Pm aut btic fermoné ita dicẽtem, in aliquo mãm effe non exiſtẽtem actu coꝛpus neqs có plétem illud in quo eſt / neqʒ partẽ aliquã illius exiſten/ tem / neqʒ aliquo modo a toto deciſam, nibil pꝛohibet etiã ſecũdam in eodem mám fic ſupponi, ⁊ rurſus aliã t aliã, ⁊ fic in infinitü.fi atit nibil pbibet in eodé infini; tas ſupponi mãs erũt in eodem infinita Pm actũ, qð eft oino impole, vacuũ quoqʒ pariter ex hac ſuppoſitione inducetur:qð eni ex mà eft appoſitũ ei qð augetur coꝛ / pus, locũ ꝓculdubio occupauit:omne eni coꝛpus eft in loco. hic ergo pculdubio vacuus erat pꝛius, niſi qe fup, poſuerit vt ex po* coꝛpoꝛe in actu coꝛpus tranſmutari mãm, ſic ⁊ ex act coꝛpoꝛe / coꝛrupto in coꝛpus potentia trãſmutationem fieri, ſʒ nulla vidctur mutatio neqʒ ex nõ coꝛpoꝛe facta neqʒ in nó coꝛpus:ſʒ eqs videntur q̃ fiunt fic ex fe inuicẽ fieri vt remaneat illud impaſſibile ex quo illius qð fit mà ſecernitur:ſʒ toto illo trãſmuta to ⁊ in gññone ⁊ in augmẽtatione:neqʒ eni aqua remanẽ te aer ex ipfa fit, ſʒ tota coꝛrupia: neqʒ panis manet o ex ipfo coꝛpoꝛa nfa augẽtur:neqʒ ex aqua nutriẽte plã⸗/ tas, ⁊ ο auget remanente ille creſcũt.impole eft igit fic effe i aliquo id qÓ auget, vt nibil fit eius in quo eft actu, relinqtur igitur id qð auget parté cffe eius in quo cft, a quo deciſa ⁊ appoſita aucto Πε ipm auget.fi aũt hoc erit acta coꝛpus ⁊ magnitudo ſubiecta mutationi Pm aug / ¶ Si xxo gs dixerit in aliquo ipfam elfe nó vt ſeparatã tẽ, ſʒ vt eft infoꝛmis ma coꝛpoꝛis actualis, ⁊ foꝛmati:nã 4 bec pos eft coꝛpus « mognitudo, actu 0 incoꝛpoꝛea, in coꝛpoꝛe actuali efTc habens vt fubm «materia eius. Io. Grã.de gño.⁊ cor. C

page 11

page 12

page 13

Ioannis Grammatici Philoponi Alexandrei, Commentaria in libros de generatione et corruptione Aristotelis / ex colloquiis Ammonii Hermeæ,propriisque eius considerationibus. Hieronymo Bagolino interprete.

Licence and re-use

Contents