Ioannis Grammatici Philoponi Alexandrei, Commentaria in libros de generatione et corruptione Aristotelis / ex colloquiis Ammonii Hermeæ,propriisque eius considerationibus. Hieronymo Bagolino interprete.

  • John Philoponus
Date:
1540
Catalogue details

Licence: Public Domain Mark

Credit: Ioannis Grammatici Philoponi Alexandrei, Commentaria in libros de generatione et corruptione Aristotelis / ex colloquiis Ammonii Hermeæ,propriisque eius considerationibus. Hieronymo Bagolino interprete. Source: Wellcome Collection.

    43/118 page 14
    Coin. 82. |] m LIBER us in quo eſt, ipfas poſſe ab eo in quo cft feparari:oe: inde qð confequens eft annectit, dicens.melius effe om nibus ſupponere mãm non potenté ſeparari, ppter có ſequẽtia abſurda ſeparari ipfam dicẽtibus, nihil eo trá/ (mutato a quo fuerit ſeparata, ꝓpier hoc igit ínqt | me: lius oibus | boc eft oibus fic dicere melius, vel ꝙ oino meliue.quare fi de eius qð augetur má nüc logtur, inſe / pabilé dixit, ꝓ eo qð eſt πό ſeparatã ab eo in quo eſt, ſʒ illius aligd exiſtẽteʒ, ⁊ illud genitã, qð eft in quo effe di citur:quare nó {5 dicere ipfas aquã aeris mãm ↄtinere, ſʒ aquã ipfas aeris mãm effe.oictü eft eni qp eius qð au get má nó eft po? coipus,fs actu ⁊ in aliquo exiſtès, eo modo eft, vt eius pars exiſtẽs ĩ quo eft. fi Χο nó de má eius qo auget Logtur,(5 eius qð gñatur, de pzima.f.atqs infoꝛmi, etiã fic vtiqʒ verus fuerit ſermo.inſeparabilis nãqʒ eft ipfa nó potens ab eo in quo cft ſeparari.cõ/ fona atit ſunt, ⁊ quc deinde inferũtur ſᷣm büc intellectũ. inquit enim tang exiſtẽtem eandem ⁊ vnã numero, ra tione Xo non vnã, vna enim ⁊ eadem numero aque eft mà incoꝛpoꝛea, ratione Xo nó cadé.aliud nãqʒ eft ipft mát, aliud aque effe. ad eius qó auget mãm eadem ratio:aliud eni eft aque effe, aliud plantaꝝ materic. ¶ Tanq; exiſtentem eandem ⁊ vnam nume ro, ratione vero non vnam. ¶ Cum pꝛopoſuiſſet a pꝛincipio deſtruere effe potẽtia coꝛpus ⁊ nó actu eius qð auget᷑ mãm, p diuiſionẽ fet, mone ꝓduxiſſet, oſtẽdidit pꝛimũ impote effe bác poté tia coꝛpus exñtem ipfam per fe ſubſiſtere.deinceps o ꝓponebat quęrere, vtꝑ eſſet in aliquo, aut yt nibil exi⸗ tes eius in quo eſt, aut vt aligd exiſtẽs eius in quo eſt.⁊ quũ oemóftrauit cp nó poflet effe i aliquo, vt nibil eius in quo exiſtès:accidet eni ſeparari ipfam poſſe, nõ tran: fmutato eo in quo eft, ad qð multa fequent impoffibi. lia.ptermifit alterá parté incõfutatam tanq; verã, ⁊ que ſubintelligi põt.dico inquã in aliquo quidé exiſtere, ee aũt aligd eius in quo eſt.ſi aũt eft in aliquo eius q6au; get᷑ mà ↄferens ad eius in quo eft ↄſiſtẽtiam, aut erit vt pars in toto, aut vt mà infoꝛmis in cópofito,(5 ĩoꝛmis ꝗdè nó augmẽtationis, vt pꝛius diximus, (5 eft gñonis ⁊ coꝛruptionis mã. nunc alit eft ei ꝓpoſitũ augmẽtatio/ nis mãm q̃rere.relingtur ergo vt partẽ effe i toto. fi atit hoc, actu coꝛpus ⁊ magnitudo erit augmétationis- mà, qo erat a pꝛiuꝰ demõſtrandũ. ¶ Si aũt qe dicat, cur par té dicimus efTe in toto ei? qÓ auget mãʒ, cur eni potius debet dici pare qᷓ; totũ.¶ Sciat ꝙ pzopofitü erat often dere effe actu coꝛpus, ⁊ magnitudinẽ eius qð augct ma teriã,⁊ nõ po*;pfectam Vo ⁊ nó defectuoſam cũ feceri mus eius qà eft in aliquo diuiſionẽ, vnũ tris iueniemus méby,qó vt incófutabile dimiſimus.illud.ſ.ꝙ vt pars fit in aliquo, nõ qꝛ má eius qð auget oicat effe pars το, tius:nõ enim hoc eſt ꝓpoſitũ diſtinguere, pars ne ſit an toti ſʒ vt actu coꝛpus inſtitutũ ⁊ nó potétia eius qð au / getur mã: hoc επί erat ipᷣm ꝓpoſitũ, cũ nibil interſit, ſiue totü ſit, ſiue pars. ois igit᷑ bemonſtratoꝝ oꝛdo talis eft, ¶ Sed querendü eft gd eft qð nũc ſubiũgit. cus eni oe: mõſtrauit ꝙ impole eft ſupponere mám eius q auge» tur effe in aliquo vt d poſſit ab illo ſeparari in quo eft, nihil illo in quo eft mutato, vt in exéplo gñonis ex mu: tatione aque in aerẽ, infert dicens.melius eft oĩbus face re inſeparabilẽ mãm.qð quidẽ fi vt ad a pꝛincipio ꝓpo fitum dictũ ſũmas, de mã eius qð auget cft ei fermo Οἱ, cẽti, opoꝛtere eius qð augetur mãm ſupponere nó pof (cab eo in quo eft feparari, qꝛ eft illud idẽ qó dĩ efle id PRTM VS. I in quo eſt, vt. .g. nõ in aqua ↄtẽtam ſʒ ipfam aquá exi ſtentẽ aeris mãm, hoc eft actu coꝛpus exñtem, qð eſt ve rũ. numero eni inqt nibil differt eius qó auget má, hoc eft actu exñs coꝛpus yt aqua a mã pꝛima aqucá ad eſſe aque tráfmutat.eft eni eadé numero ⁊ ſubto, vt i ſequẽ / tibus latius oemóftrabitur,(5 rõne ingt nó eft vna:alia enĩ eſt rõ mãg quatenus mã, alia quãtenus aqua facta eſt. conſonãt aũt ea d oñr nunc illis q paulopoſt dicen / tur ab eo dicente, eius qo auget mãm nó efTe diuerſam numero cii mà giiarinifi rõne.põt quoqʒ illud l melius oibue facere inſeparabilẽ [nó yt ad pꝛius, [5 vt ad Ρχί, me dictů refferri.cü eni expoſuiſſet a pꝛinꝰ ſuppõneʒ di centẽ eius qÓ auget᷑ mãm in aliquo eſſe, vt nibil fit illi? in quo eſt. in exẽplo gñonis manifeſtũ fecit dicẽs. dico aũt vt fi fit aer ex aqua, nõ erit pp aquã trãſmutatã, ſʒqꝛ mà ipfiue fit tanqᷓ; i vafe aqua. deinde deſtructionẽ bu. ius ſuppõnis deſcribens nó poffe. füpponi mãm i ali quo exntem ab eo in quo eft ſeparari nibil eoi quo eft trãſmutato: rurſus νι in mutatione ex aqua in aeré fer; monẽ facit. quę eft gño, ⁊ vt ad prime diciũ, qð afa exẽ plipofiti eſt, yt diximus, ſubiũxit. Melius igit oibus inſeparabilẽ facere má | de pꝛima c infoami gñatoꝝ acr.melius oibus infeparabilé effe ab aqua in qua eft, nó eni altera eft ab aqua numero, ſʒ eade « vna,oifferé tia Xo fola eft Pm róné:aliud eni eft aq ⁊ aliud πιᾶς εὔ. { At wo neqʒ puncta ponédum,neqs lineas coꝛpoꝛis materiam pꝛopter eaſdem cauſas. ¶ Dixit ꝗdem de pũctis ea nó effe mám eius qð auget fümens hoc, vt fequens ad ſuppõnes po? coꝛpus, τίς, parabile eſſe p fe eius qð auget mãm ſupponẽtes, nüc atit videt᷑ inuehi 5 illos, ꝗ ex ſuꝑficiebus coꝛpoꝛa gña / bant, que vt coꝛꝑa nõ ex magnitudine carentibus cõpo nerent ꝓbabili ſuppõne viebant᷑ in hoc:nã ⁊ ſuꝑficies fant magnitudines, ſʒ ob boc nó fugiebant incõueniẽs. nã ⁊ ſi fint magnitudines ipfc fuperficies, nó τῇ in loco ſunt, oſtenſum aũt eft a pꝛinꝰ, quũ id qó fit fit alicubi, id quoqʒ ex quo fit necio eſſe ĩ loco opoꝛtere, aui p fe aut paccidens.nó erũt aũt in loco ſuꝑficies, neqʒ p fe neq; ꝑaccidens, eo ꝙ ſupponãtur coꝛpoꝛibus pexiſtere, fiue eo qp pcópofitionem ex fupficiebus coꝛꝑa cóponant fm Platoné fiue eo ꝙ fluẽtibꝰ ipfis Pm defluxũ copa giientur.eft aũt ei ꝓpoſitũ inuehi 3 faciétes ex fupficie: bus coꝛpoꝛa, ⁊ appoſuit puncta (απ fit eis ꝓſequeno,⁊ ex pũctis magnitudinẽ facere.nã vt in libꝛo celi dictum eſt, eiuſdẽ eft intellectus ex ſuꝑficiebus facere coꝛpoꝛa ⁊ ex pũctis:niſi ꝙ hoc abſurdius eẽ videt ex oino vac: cátibus magnitude facere magnitudinẽ. Alexãder ο. dictũ illudl At Vo neqʒ pücta ponendus | p boc, neqʒ eni puncta ponendũ, aſſumpſit, vt totꝰ ſit continuus li terc intellectus fic oicédo. melius igit eft inſeparabilẽ facere mãm, neqʒ eni pũcta aut linee ponéde funt coz; I Com̃. 83. ex indimẽ ſis pũctis dimẽſio fieri, ¶ Alexáder igit᷑ fic expoſuit illudl neqʒ lineae ponendũ eá q coꝛꝑis ſac fi 5 faciẽtes coꝛpoꝛa ex ſupficiebus e&t ratio, ꝓpterea qꝛ vt ipſe ait, eiuſdẽ eft intells ex ſuꝑficiebus facere coꝛꝑa,⁊ ex lineis ſuꝑficies, ⁊ ex püctie líneas; Attamẽ violentü eſt ita literã exponere:de lineis nãqʒ, ſed nõ de ſuꝑficie bus meminit. quapꝑꝑ dicendũ eſt, ꝙ ci ſuꝑius oſtediſſet impole effe pücta ſupponere eius qð auget mãm, nunc docet ꝙ neqs lineas/ſcoaſſumens de lineis ſermonẽ.cur alit impole eft neqs lineas ſupponere, ipſe ſubiunxit.ꝑ eaſdẽ eni canſas, eo qz nullũ boz per fe ſubſiſtere pote Io. Grã. de gño, ⁊ cor. C z
    digitised image 1
    digitised image 2
    digitised image 3