Catalogus sanctorum et gestorum eorum ex diuersis voluminibus collectus / Editus a Reverendissimo in xpõ patre dño Petro de Natalibus de venetijs dei gratia epõ Equilino.
- Petrus de Natalibus
- Date:
- 1508
Licence: Public Domain Mark
Credit: Catalogus sanctorum et gestorum eorum ex diuersis voluminibus collectus / Editus a Reverendissimo in xpõ patre dño Petro de Natalibus de venetijs dei gratia epõ Equilino. Source: Wellcome Collection.
631/698 page 613
![00 Ken inj fi à Tr, PT itu ib; ie lee Ln lis f te dfi Metis f Pit RT c quer Cut lb 47) 1 qw dy uz t ig Ipo, (ui inis yy [2 erg eM iu qud fun (iig ym iter, qo 0 yical y xdi tier Quat ti fcm y, Cit (ait | | ] | | | noit yj didit vitiũ:nec falſitatis incurrit peccatum, ¶ Poſtq autẽ abbas ille deceſſit libertinus eidẽ in regimine abbatie ſucceſſit. Qui dum die q̃dã pꝛo vtilitate monaſterij iter ageret; eideʒ quidã elar ida gothoꝝ comes obuiauit. At dei ſeruus ex caballo fuo ab hoĩbus illiꝰ de iectus:iumẽti dãnũ libẽter ferẽs:etiã fla⸗ gellũ:quod tenebat:raptoꝛibus obtulit:⁊ fta tim ſe in oꝛationẽ dedit. Curſu autẽ rapido pꝛedicti ducis exercitus ad fluuium vultur⸗ num deuenit: ibiqʒ od finguli equos fuos ha [tis tundentis:calcar ibus cruentantes nullo feut:fed aqua. fluminis tangere qfi moꝛtis pꝛecipitium pertime ſcebãt:donec vro ipſo⸗ rum ccteros infoꝛmante cognouerunt:qꝛ ex culpa: quã dei ſeruo in via tilerant: calla ſui diſpẽdia tolerabant. Qui ſtatim reucrfi Li bert inũ oꝛantẽ inuenerunt:eiqʒ equum eius obtulerũt. lle vᷣo caballo opus non babere re ſpõdebat. At illi deſcẽdẽtes eum in equo eius quafi inuitum repoſuerunt:æiduʒ retro ceſſiſſent: equi illoꝛũ alueum fluminis veloz ciſſ ime tranſierunt. ¶ Eodẽ tempoꝛe in par tibus campanie quidã bucylinus cum frãcis venit. Sed dum rumoꝛ de cenobio libertini ex iſſet: q abbas pecũias multas haberet. In greſſi franci oꝛatoꝛiũ ſeuientes libertinũ g2 rebãt: obi ille oꝛans pꝛoſtratus iacebat: in ip ſum quoqʒ ingredientes impingebaut: eũqʒ pꝛe ſentẽ videre nequibant.Sicqʒ fua cecita te fruſtrati a monaſter io vacui funt reuerſi. Sanctus autem vir poft vitã laudabilẽ quie nit in chꝛiſto. ec gregoꝛius pꝛimo dialogo. capitulo ſecundoʒ . ¶ De ſancto Equit io abbate. Caß . xcvi. 2 — „ bb 5 a jT Se uitiueabbae 534 in valerie ciuitatis ꝑtibus cla : Ja ruit:qui multoꝛũ monafterioz 5 d rumijpater fuit. Qui etiã dum abu iuuenis acri certamine carnis tentaret᷑:⁊ in hac re ab oinnipotenti deo remediũ cõtinuis pᷣcibus quereret. No⸗ «te quadà aſſiſtente angelo eunuchiʒ avi fe vi dit:e iuſqʒ viſioni appuit:ꝙ om mot ex ge⸗ hitalibus ci? abſcideret.Atqʒ eo tpe ita alie 4 feminis peffe:uec tamẽ diſcipulos admo⸗ nere ceſſabat:ne fe ipſius exẽplo in hac re fa cile crederet: caſuri tentarent donũ: qð no valer iã petijt:⁊ pergens ad caſtoꝛiũ eps ami tio abbati cõmitteret:ad ſocianduʒ monaſte cõmendabat nó monacbu fed diabolũ effe videbat, A um aũt cpsloiceret:q abbas occa ſionẽ quereret:ne fibi petita pꝛeſtaret. Hir oni iterũ pꝛoteſtatur:ꝙ; qualc illt dix erat: ta lẽ 60 Sed ne fe velle obedire eps eriitimarct:inffa ipſius facere paratus cct. Duſceptus itaqʒ flle in monaſterio cft, Sed non poſt multos dies diſcedente abbate lon⸗ gius:cõtigit:vt in monaſter iovixginũ: cui có t ius pᷣerat:quedã illaꝝ fpeciofiffima febꝛibꝰ arrepta clamaret fe ↄtinuo moꝛiturã niſi ba filius monachus veniret:⁊ p eius curgtionis remediũ ſalut ẽ fibi redderet.Sed cũ in ab⸗ ſentia abbatie nullus ad cõgregationẽ virgi nu auderet accedere:miſſuʒ repẽte € « dei fa mulo nunciatũ. Quo audito vir oni dedigna tus dicebat:ꝙ vt iqʒ illũ no monacbi fed dia belii c pꝛedixerat Mandauitqʒ ipm de cel la fratrum expelli.¶ De ancilla do dei pꝛedi rit nũcijs:ꝙ ex tla hoꝛa neq; e&t decetero fe bꝛibꝰ laboꝛatura:neqʒ baſiliũ queſitura. IRe greſſi aũt monachi eadẽqʒ hoꝛa ſalutẽvirgi⸗ ni reſtitutã:qua ſanctus dixerat cognouerũt 7t baſiliñ de monaſter io cõtinuo reppulerũt. Qui repulſus dixit:frequẽter cellula equiti magicis artibꝰ in aere ſuſpẽdiſſet: nec tamẽ dũ i vꝛbe roma ʒelo fidei a rpianis igne cre» matus eft ¶ Auedã monialis monaſte rijpᷣ fati hoꝛtũ ĩgreſſa lactuca cõſpiciẽs ↄcupiuit: eãqʒ ſigno crucis oblita bñdicere auide mo⸗ moꝛdit:ſa ptin?a diabolo arrepta ⁊vexsta ce cid it. Qð oti eqͥtio nũciatũ eẽt:ille cont? ve vit: a vt ab ea demõ abfcederet c ĩdignatõe pᷣce pit. Qui ↄtinuo ab ea exiuit:nec ed vltra ↄtigere pᷣualuit. C aũt die q̃dã felix abbas cenobij caſtoꝛij:qð ĩtra menia vꝛbis fitt € fae cru oꝛdinẽ nó hñs nulla licẽtia a ſũmo põtifi ce obtẽta:vbiqʒ pᷣdicãdo diſcurreret: cõpul⸗ fus vir ſctũs qualiter licentiam accepiſſet ei dem indicauit:dicens feipfum etiam fccum dicta aliqñ tractaſſe. Sed nocte qdà ſpecio fug iuuenis ad eu acce ſſerat:atqʒ medicinale ferramẽtũ in os eius poſuerat:⁊ vt ad pꝛedi candu cgrederctur:oeicepeer parte dei mã dauerat. Et ex illo die etiã fi voluiſſet tacere ſpectus apparere ftudcbat:« quot ies ad alia loca tẽdebat:iumento vilioꝛi oibus : quod in cella repperixi poſſet:inſidebat. In quo etiã la ytebatur. Sacros codices in ſacculis pelli cete dextro leuoqʒ latere ſecũ poꝛtabat:⁊ q- Cũ atit fama pꝛedicationis illius vndiqʒ di cus auctoꝛitatẽ fibt pꝛedicandi T ipuiſſet z^ . Cd ug.](https://iiif.wellcomecollection.org/image/b33550177_0631.jp2/full/800%2C/0/default.jpg)
