Monasticon Anglicanum: a history of the abbies and other monasteries, hospitals, frieries, and cathedral and collegiate churches, with their dependencies, in England and Wales; also of all such Scotch, Irish and French monasteries, as were in manner connected with religious houses in England / Originally pub. in Latin by Sir William Dugdale...[Now ed., enriched with a large accession of materials taken from leiger books, chartularies, rolls, and other documents preserved in the national archives, public libraries, and other repositories; the history of each religious foundation in English being prefixed to its respective series of Latin charters. By John Caley...Henry Ellis...and the Rev. Bulkeley Bandinel.
- William Dugdale
- Date:
- 1846
Licence: Public Domain Mark
Credit: Monasticon Anglicanum: a history of the abbies and other monasteries, hospitals, frieries, and cathedral and collegiate churches, with their dependencies, in England and Wales; also of all such Scotch, Irish and French monasteries, as were in manner connected with religious houses in England / Originally pub. in Latin by Sir William Dugdale...[Now ed., enriched with a large accession of materials taken from leiger books, chartularies, rolls, and other documents preserved in the national archives, public libraries, and other repositories; the history of each religious foundation in English being prefixed to its respective series of Latin charters. By John Caley...Henry Ellis...and the Rev. Bulkeley Bandinel. Source: Wellcome Collection.
![multas domos adhuc stantes in dicto hospitali, quae olim erant regiis usibus deputatae; et dedit et confirmavit dictas travas hospitali praedicto, sicut fecit pater ejus Conquestor. Ipsum verb hospitale, a tempore primae erectionis sive fun- dationis suae, usque ad tempus regis Stephani, dicebatur Hospitale Sancti Petri; et usque in praesens sigillum com¬ mune ipsius continet in circumferentia “ Sigillum Hospitalis Sancti Petri Eboraci.” Ipse verb Stephanus construxit in dicto hospitali quandam ecclesiam in honore sancti Leonardi, et extunc, in antea, dictum est Hospitale Sancti Leonardi. Ipsique Colidei, a dicto anno Domini Dccccxxxvi. fere per centum annos, tenuerunt, et pacifice possiderunt travas prae- dictas, usque quo illas concesserunt dicto hospitali, prout superius narratur. Ipsumque hospitale et pauperes omni tempore, et citra, percepit, et habuit, ut fundationem suam primariam ; et adhuc habet et percipit in praesenti travas praedictas. Quas travas multi reges successores regum prae- dictorum non solum confirmarunt, sed etiam, ex habundanti, dederunt hospitali, ut patet per eorum cartas inde factas. Romani etiam pontifices quamplures donationem tra- varum praedictarum dicto hospitali, per suas literas aposto- licas, de concensu suorum cardinalium confirmarunt; gra- vissimas censuras fulminantes in omnes dictas detinentes, seu subtrahentes, ab ipso hospitali, aut ipsas non solventes ; necnon in omnes et singulos ipsum hospitale supradictis travis, quomodolibet molestantes, ut patet in literis aposto- licis Adriani quarti, qui fuit papa anno Domini MCLvi. et confirmavit dictas travas praedicto hospitali, sub hiis verbis. “ Item confirmamus dicto hospitali illam antiquam elemo- sinam, super qua ipsum hospitale fundatum existit, viz. de qualibet caruca arante in dioecesi Eboracensi, unam travam bladi.” Patet enim per dicta verba papae, quod tempore suae confirmationis, illae travae fuerunt antiqua elemosina, super qua ipsum hospitale fundatur. Et sequitur in literis apostolicis supradictis ; “ Paci quoque et tranquillitati vestrae paterna solicitudine providentes; omnibusque Christi fide- libus bene solventibus dictas travas ipsi hospitali, et ejus jura servantibus, pacem apostolicam concedimus.” Ac in et contra omnes dictas travas, a praefato hospitali subtrahentes, deti¬ nentes, et non solventes eidem, seu ipsum hospitale super ipsis quomodolibet molestantes, aut ipsius jura quomodo¬ libet impugnantes, terribiles sententias fulminavit cuilibet Christiano non immeritb, formidandas, sub hiis verbis. “Paci quoque et tranquillitati vestrae paterna sollicitudine provi¬ dentes, auctoritate apostolica prohibemus, ut infra clausas locorum, vel grangiarum praefati hospitalis, nullus violen- tiam, vel rapinam, seu furtum facere, vel hominem capere audeat; et siquis hoc temerario ausu praesumpserit, tanquam sacrilegus judicetur, et excommunicationis ultione plectetur. “ Decernimus ergb, ut nulli omnino hominum liceat. praefatum hospitale temere perturbare, aut ejus possessiones auferre, vel ablatas retinere, minuere, aut quibuslibet vexa- tionibus fatigare; sed omnia integra conserventur eorum; pro quorum gubernatione, ac sustentatione concessa sunt, usibus omnimodis profutura; salva sedis apostolicaa aucto¬ ritate, et dioecesani episcopi canonica justitia, et salvo jure capituli beati Petri. Siqua igitur in futurum ecclesiastica, secularisve persona hanc nostrae constitutionis paginam, sciens, contra earn temere venire temptaverit, secundo, ter- tiove commonita, nisi reatum suum condigna satisfactione cor- rexerit, potestatis, honorisque dignitate careat, reamque se divino judicio existere de perpetrata iniquitate cognoscat, et a, sacratissimo corpore, ac sanguine Dei, ac Domini redemp- toris nostri Jesu Christi aliena fiat, atque in extremo exa¬ mine districts ultioni subjaceat. Cunctis autem eidem loco sua jura servantibus, sit pax Domini nostri Jesu Christi, quatinus et hie fructum bonae actionis percipiant, et apud districtum judicem praemia aeternae pacis inveniant. Amen. Datum anno Domini millesimo centesimo septuagesimo tertio.” NUM. II. Adhuc de Fundatione ejvsdem, [Lei. Col. vol. i.p. 43.] Gulielmus junior, rex Anglias, fundator hospitalis, qui etiam ecclesiolam ibidem construxit et S. Petro dedi- cavit. Postea Stephanus rex ampliorem aedificavit eccle¬ siam, et illam S. Leonardo dicavit, unde hospitale S. Leo¬ nardi nomen assumpsit. VOL. VI. NUM. III. Curta Regis Willielmi, de una trava Bladi de qualibet Caruca arante infra Episcopatum Ebor. [Ibid. fol. 5 a.] Willielmus rex Angliae omnibus hominibus, et ligiis nostris, tarn Francis, quam Anglis, salutem. Sciatis me de- disse, et confirmasse hospitali beati Petri Eboraci, illam an¬ tiquam elemosinam supra qua dictum hospitale fundatum existit; videlicet, de qualibet caruca arante in episcopio Eboraci travam unam bladi. Testibus, T. archiepiscopo, Galfrido Baynard, Radulpho Paganello, et aliis. NUM. IV. Carta Regis Henrici primi, de diversis Terris. [Cart. 4 Edvv. II. m. 17, n. 39. per Inspex.] Notum sit omnibus sanctas matris ecclesias filiis, pras- sentibus et futuris, quod ego Henricus filius Willielmi, et haeredes mei, dedimus et concessimus Deo et pauperibus S. Petri Ebor. terras, et prata, quae pater meus et ego eis ante dederamus, et toftum ubi domus fratrum positae sunt. Et praeter haec eis damus xxii. acras juxta aliam terram suam in Litlelund, et praedictum toftum dilatum usque ad quer- cus, per quas ivimus ; et de extrema quercu usque in Usam, cum illam partem recuperavero de monachis de S. Maria, qui vim et medietatem molendini mei, et si alia facere volue- rint michi inde faciunt, medietatem eorum habebunt: et communem pasturam, et exitum, et introitum, cum quadriga ad silvam, et ad aquam, sibi et hominibus suis. Haec au¬ tem eis concessimus pro salute animarum nostrarum, e't pro animabus patris et matris mese, et omnium antecessorum nostrorum, in puram et perpetuam elemosinam, libera, quieta ab omni humano servitio et omnibus geldis, et con- suetudinibus ; et ut simus participes omnium bonorum quae fiunt in ilia sancta domo, in vita et in morte. Testibus, Willielmo de Normanby. NUM. V. Carta Regis Henrici secundi, de iisdem travis bladi. [Ibid. fol. 2 a.] Henricus rex Angliae, et dux Normanniae, et Aqui- taniae, et comes Andegaviae, archiepiscopo Eboracensi, et decano, et toto capitulo sancti Petri Eboracensi, salutem. Praecipio, quod faciatis pauperes hospitalis sancti Petri ha¬ bere plenarie travas omnium terrarum de qui bus eas habue- runt, tempore Henrici regis avi mei, et tempore Turstini archiepiscopi, quicunque easdem terras tenuerunt, sive sint monachi, sive canonici, sive moniales. Nolo enim quod domus ilia in aliquo injuste decrescat. Teste Richardo de Camvilla apud Danfront. NUM. VI. Carta Rogeri de Cundi, de nona garba per Dominica Domini Rogeri de Moubray. [Ibid. fol. 66 b.] Rogerus de Cundi, dapifer Rogeri de Molbray, om¬ nibus ministris domini mei regis salutem. Vobis mando, atque praecipio, quatinus habere faciatis, fratribus hospitalis de Eboraco nonam garbam de dominico domini mei Rogeri per totain Angliam, sibi hominibusque suis, praedictum bladum ante hostium grangiae liberare faciatis. Valete. NUM. VII. Carta Domince Gundredce, Uxoris Nigelli de Albini, de quatuor hovatis Terra in Baggabi. [Ex Autog. in turri beat® Mariae Eboraci.] Archiepiscopo Eboracensi, totique capitulo sancti Petri Eboraci, et Rogero de Molbray filio suo, cunctisque sanctae matris ecclesiae filiis, tam futuris, quam praesentibus, domina Gundreda, uxor Nigelli de Albini, salutem. Notum sit vobis, me Deo, et S. Leonardo, et pauperibus hospitalis sancti Petri Ebor. dedisse quatuor bovatas terrae in Baggabi, plenarie in campo, et bosco, et prato, et pastura, liberas et quietas, et immunes ab omnibus geldis, et consuetudinibus, et auxiliis, et ab omni humano servitio, sicut liberam et per¬ petuam elemosinam, et hoc pro anima domini mei, et pro filio meo Rogero, et pro salute animae meae; et pro anima¬ bus omnium antecessorum meorum. Isti sunt testes, Nicho- laus capellanus, Hugo capellanus, Aliz de Gant, Radulphus 4 1](https://iiif.wellcomecollection.org/image/b30455832_0007_0019.jp2/full/800%2C/0/default.jpg)