Über Alter, Ursprung und Bedeutung der Hippokratischen Schrift Von der Siebenzahl : ein Beitrag zur Geschichte der ältesten griechischen Philosophie und Prosaliteratur / von Wilhelm Heinrich Roscher.
- Wilhelm Heinrich Roscher
- Date:
- 1911
Licence: Public Domain Mark
Credit: Über Alter, Ursprung und Bedeutung der Hippokratischen Schrift Von der Siebenzahl : ein Beitrag zur Geschichte der ältesten griechischen Philosophie und Prosaliteratur / von Wilhelm Heinrich Roscher. Source: Wellcome Collection.
76/176 page 64
![sereno tonat? Quia tunc quoque per crassum et scissum δὄγϑ spiritus prosilit ete. — Hippol. Ref. τ, 7, 7 = Deus? I, το, 2ff.: ἀνέμους δὲ γεννᾶσϑαι, ὅταν ἢ πεπυχνωμένος ὃ ἀὴρ καὶ ὠσϑεὶς φέρη- ται συνελθόντα δὲ καὶ ἐπὶ πλεῖον παχυνϑέντα νέφη γεννᾶσϑαι καὶ οὕτως εἰς ὕδωρ [= Regen] μεταβάλλειν. γάλαξαν δὲ γίνεσϑαι, ὅταν ἀπὸ τῶν νεφῶν τὸ ὕδωρ καταφερόμενον παγῇ χίονα δὲ, ὅταν αὐτὰ ταῦτα ἐνυγρότερα ὄντα πῆξιν λάβῃ. ἀστραπὴν δὲ ὅταν τὰ νέφη dı- ιστῆται βίᾳ πνευμάτων τούτων γὰρ διϊσταμένων λαμπρὰν καὶ πυρώδη γίνεσϑαι τὴν αὐγήν. Αδύ. 3, 4, 1 -ῷῪι ΠΙπι 1, 20, 13:4. νέφη μὲν γίνεσϑαι παχυνϑέντος ἐπὶ πλεῖον τοῦ ἀέρος, μᾶλλον δ᾽ ἐπισυναχϑέντος ἐχϑλίβεσϑαι τοὺς ὄμβρους, χάλαζαν δὲ, ἐπειδὰν τὸ καταφερόμενον ὕδωρ παγῇ, χίονα δ᾽ ὅταν συμπεριληφϑῇ τι τῷ ὑγρῷ πνευματικόν. --- Ebenso auch Anaxagoras; vgl. Aöt. 3, 4, 2 = Diss’ I, 309, 10f.: 4. νέφη μὲν καὶ χιόνα παραπλησίως [τῷ Avafıueva], χάλαξαν δ᾽ ὅταν ἀπὸ τῶν παγέντων νεφῶν προωσϑῇ τινα περὶ τὴν γῆν, ἃ δὴ ταῖς καταφοραῖς ἀποψυχρούμενα. Daß es sich auch hier im Grunde um uralte naive Anschauungen des griechischen Volkes handelt, habe ich in meiner Schrift „Die Gorgonen und Verwandtes“ 5. ı12f. nachgewiesen. VI Sphäre VI: Die Sphäre (das Element) des Wassers. Parisin. 2142: Exrov τὸ τῆς ϑαλάττης ὑγρὸν μέρος καὶ ποταμῶν καὶ κρηνέων [HS.: -αἰων)] καὶ πηγέων καὶ λιμνέων [H8.: -αἰων] καὶ .. ..... τούτοισι θερμὸν ἡ [ὃ Ὁ] ἀγωγὴ καὶ ἄρδευσίς ἐστι τῆς ἱκμάδος. Ambros.: sextum [ordinem] maris umorem et fluminum et lacorum et fontium et stagnorum et adunatum cum his calorem qui ducatio est et irrigatio humoris. Paris. lat.: sexta aöris [= maris] humor pars et fuminum et lacorum et fontium et stagnorum et adunatum cum his calo- rem qui ducatio et irrigatio humoris. Arab.: die sechste das nasse Element des Meeres, der Flüsse, Seen, Quellen und Sümpfe und die mit ihnen vereinte Wärme, welche die Feuchtigkeit fortführt und <damit) bewässert. Eine ähnliche Theorie vertritt vor allen Anaximander. Vgl. Hippol. Ref. τ, 6, 6 = DiELs? 1, 14, 14: τὰ δὲ ζῷα yiveodaı (ἐξ ὑγροῦ» ἐξατμιζομένου ὑπὸ τοῦ ἡλίου... ἀνέμους δὲ γίνεσϑαι τῶν λεπτοτάτων ἀτμῶν τοῦ ἀέρος ἀποχρινομένων καὶ ὅταν ἀϑροισϑῶσι κινουμένων, ὑετοὺς δὲ ἐκ τῆς ἀτμίδος τῆς ἐκ γῆς ὑφ᾽ ἥλιον [ἡλίου Ὁ] ἀναδιδομένης . .. Vgl. auch Hippokr. x. ἀέρων ὃ τῷ 1] 32 L.:](https://iiif.wellcomecollection.org/image/b29003714_0076.jp2/full/800%2C/0/default.jpg)


