Über Alter, Ursprung und Bedeutung der Hippokratischen Schrift Von der Siebenzahl : ein Beitrag zur Geschichte der ältesten griechischen Philosophie und Prosaliteratur / von Wilhelm Heinrich Roscher.
- Wilhelm Heinrich Roscher
- Date:
- 1911
Licence: Public Domain Mark
Credit: Über Alter, Ursprung und Bedeutung der Hippokratischen Schrift Von der Siebenzahl : ein Beitrag zur Geschichte der ältesten griechischen Philosophie und Prosaliteratur / von Wilhelm Heinrich Roscher. Source: Wellcome Collection.
81/176 page 69
![bilden, als einheitliche σφαῖραι zu fassen sind. Also sind die Sonne, der Mond, die Luftsphäre, welche um den oberen Teil der Erdkugel kreisen, identisch mit denen, welche von den Antipoden gesehen werden; nur die äußerste Sphäre, der ὀλύμπιος κόσμος, bewegt sich nicht, so daß seine untere den Antipoden sichtbare Hälfte allerdings genau genommen mit der oberen nicht zu- sammenfällt. Fortsetzung des Textes: Paris. 2142: Κατὰ μέδον δὲ τὸν κόσμον ἣ γῆ κειμένῃ καὶ ἔζχουσαΣ ἐν ἑωυτῇ καὶ ὑφ᾽ ἑωυτῇ τὰ ὑγρὰ ἐν τῷ ἠέρι ὀχέεται, ὥστε τοῖσι κάτω τὰ [δὲ] μὲν[τοι] ἄνω κάτω τὰ δὲ χάτω ἄνω <LITTRE εἶναι οὕτω re δὴ ἔχειν [διέχειν ΗΒ.) τὰ τὲ ἐκ δεξιῆς καὶ τὰ ἐξ ἀριστερῆς. Καὶ περὶ πᾶσαν τὴν γῆν οὕτως ἔχει. Ἢ μὲν γῇ ....«««ὐὐν νος ὀλύμπιος κόσμος ὑπὸ τοσῶνδε ἀκίνητά ἐστιν.) Ambros: In medio autem mundo terra posita est habens in se ipsa et super ipsam humores, sub aöre posita, taliter ut [de] in- ferioribus superiora deorsum sint et quae deorsum sursum esse; sic autem habere et quae, ex dextra et sinistra, et circa omnem terram sic habet. Et quidem terra media constituta et olympus mundus summitatem tenens immobiles sunt. Ast. 2, 2, 4= Dmus? I 19, 32: καὶ οὗ μὲν μυλοειδῶς [vgl. Hippol. Ref. 1, 7,6 = Dres? I 18, 45] οἵ δὲ [Anaximander: 5. ob.| τρόχου δίνην περιδινεῖσϑαι τὸν κόσ- μον. — Ebenda 2, 11,1 = Dieus? 1, 10, 34: ᾿ἀναξιμένης καὶ Παρμενίδης τὴν περι- φορὰν τὴν ἐξωτάτω τῆς γῆς εἶναι τὸν οὐρανόν. Mehr b. Ders a. ἃ. Ὁ. --- Hippol. Ref. 1, 14, 2 Ξε Ῥιξιβ I 41, 26: φησὶ δὲ καὶ |Xenophanes] τὸν ϑεὸν [= τὸ πᾶν] εἶναι Aldor καὶ ἕνα ... καὶ σφαιροειδῆ. — Cic. Acad. 2, 118: conglobata figura. Ebenso auch Parmenides: Hippol. Ref. ı, 11,1 = Dmus? I 109, 3ff. τὸ πᾶν ὑπο- τίϑεται .... σφαιροειδές. — Akt. 2,7, 1 = Deus? I ııı, 5: στεφάνας εἶναι περιπεπλεγμένας κ. τ. λ. Vgl. frgm. 8 v. 43 = Deus? I 121, 4: εὐκύκλου σφαίρης ἐναλίγκιον. --- Über den Σφαῖρος des Empedokles 5. Aöt. 1, 7, 22 Diane 159, 6ff. — fr. 28 Diens: Σφαῖρος κυκλοτερής μονίῃ περιηγέι γαίων. -— Vgl. da- zu ZELLER? 1, 713. 131) Ambros: ‘taliter ut de inferioribus superiora deorsum sint et quae deor- sum sursum esse. Ich vermute daher: ὥστε τοῖσι κάτω τὰ μὲν ἄνω (ἃ. h. für uns) κάτω (a δὲ κάτω ἄνω εἶναι οὕτω re δὴ ἔχειν. ERMERINS: ὥστε τοῖσι κάτω ἄνω, τοῖσι μέντοι ἄνω κάτω τείνειν, οὕτω %. τ. A. [HARDER. | 132) ‘Der griechische Text: ἡ μὲν γῆ ... ὀλύμπιος κόσμος ὑπὸ τοσῶνδε ἀκινήτη ἐστίν ist im ganzen von ERMERINS richtig hergestellt, doch ist ὑπὸ τοσῶνδε offenbar falsch und zu lesen: 7 μὲν οὖν γῆ ἔν μέσῳ καϑεστηκυῖα καὶ ἀνωτάτω (?) 6 ὀλύμπιος κόσμος ὕπατος (οα. ὕψιστος) ὧν ἀκίνητά ἐστιν. Vgl. Ambros: Et quidem terra — im- mobiles sunt'. [HArper, |](https://iiif.wellcomecollection.org/image/b29003714_0081.jp2/full/800%2C/0/default.jpg)


