Über Alter, Ursprung und Bedeutung der Hippokratischen Schrift Von der Siebenzahl : ein Beitrag zur Geschichte der ältesten griechischen Philosophie und Prosaliteratur / von Wilhelm Heinrich Roscher.
- Wilhelm Heinrich Roscher
- Date:
- 1911
Licence: Public Domain Mark
Credit: Über Alter, Ursprung und Bedeutung der Hippokratischen Schrift Von der Siebenzahl : ein Beitrag zur Geschichte der ältesten griechischen Philosophie und Prosaliteratur / von Wilhelm Heinrich Roscher. Source: Wellcome Collection.
84/176 page 72
![unser Buch für hippokratisch gehalten und deshalb in seinen für Aristoteles unternommenen philosophiegeschichtlichen Arbeiten nicht mit berücksichtigt, sondern dem Menon als Bearbeiter der medizinischen Literatur überlassen hat'“), wenn er den ersten Ver- treter der Lehre von der Kugelgestalt der Erde festzustellen suchte, nicht leicht an einen andern Philosophen der ältern Zeit denken als an Parmenides oder Xenophanes, denn wie Huco BER- GER (Sächs. Ber. 1894 (46), 63) nicht ohne große Wahrscheinlich- keit darlegt, hat bereits vor Parmenides Xenophanes — allerdings ohne zwingenden Beweis — dieselbe Ansicht ausgesprochen. Fortsetzung: Der Mond in der Mitte zwischen Himmel und Erde. Die ewige Bewegung (der mittleren Sphären?). Parisin. 2142: Ἡ δὲ δελήνη μέδη οὖσα συναρμόζει {πλάζν»τ(αΣ Take)... ἀλλήλοισι ξῶντα “) καὶ δι’ ζἀλλήλλων διιόντα αὐτὴ τὰ ὑφ᾽ ἑωυτῶν καὶ ὑπὸ τῶν ἀεὶ ὄντων... ... ῥηϊδίως κινεῖται.) Parisin. lat.: Luna vero in medio constituta copulat ista cetera omnia invicem viventia et per se transeuntia'“”) hec eadem et per mundi partes transeuntia facile semper moventur. Ambros: Luna vero in medio constituta copulat ista cetera omnia in invicem viventia et pertranseuntia. Facile semper mo- ventur. 140) Vgl. Dreus im Hermes 28 (1893) 8.432f., ob. Anm. 5 u. unt. Anm. 237. 141) “Die Worte des Originals lauten: ἡ δὲ σελήνη μέση οὖσα συναρμόζει αὐτὴ τα ... ἀλλήλοισι ζῶντα. Gegenüber ErMERMS’ Vermutung: ἡ δὲ σελήνη μέση ἐοῦσα ἕυν- αρμόξει αὖ τὰ ἄλλα ζῶντα schlage ich vor: ἣ δὲ σ. μέση ἐοῦσα ξυναρμόξει ζτδαῦτα (τὰ ἄλλα πάντα, welche oben erwähnt sind; vgl. τὰ δ᾽ ἄλλα ὁδὸν ἔχει περιπολίης und das lateinische: copulat ista cetera omnia) &v) ἀλλήλοισι (Übers. invicem) ξῶντα᾽. [Ha.]. 142) Aus dem κινεῖται und dem semper moventur schließe ich, daß hier von der ewigen Bewegung des (in allen seinen Gliedern lebendigen) Kosmos die Rede war. Die ewige Bewegung des Alls spielt ja bei allen älteren Physikern eine sehr große Rolle. Vgl. Hippol. Ref. ı, 6, 2 = Dikus? 1, 14, 4: πρὸς δὲ τούτῳ κίνησιν ἀΐδιον εἶναι, ἐν ἣ συμβαίνει γίνεσϑαι τ. οὐρανούς (von Anaximander). — Herm. irris. 10. Simpl. phys. ıı21, 5 = Dieus? I, 15, 37. — Simpl. phys. 24, 26 = Dreus? I, 18, 14: κίνησιν δὲ καὶ οὗτος ἀΐδιον ποιεῖ (von Anaximenes). — Hippol. Ref. 1, 7, 2 (= Diäus 21, 18, 35): κινεῖσϑαι δὲ dei. — Vgl. Aristot. de an. 1, 2, 17: παραπλησίως δὲ τούτοις |d. Thales, Heraklit u. Diog.] καὶ ᾿Δλκμαίων ἔοικεν ὑπολαβεῖν περὶ ψυχῆς φησὶ γὰρ αὐτὴν ἀϑάνατον εἶναι διὰ τὸ ἐοικέναι τοῖς ἀϑανάτοις, τοῦτο ὁ᾽ ὑπάρχενν αὐτῇ ὡς ἀεὶ κινουμένῃ κινεῖσϑαι γὰρ καὶ τὰ ϑεῖα πάντα συνεχῶς ἀεί, σελήνην, ἥλιον, τοὺς ἀστέρας καὶ τὸν οὐρανὸν ὅλον. 143) Lırrtr& I 391 bezieht hierauf (ob mit Recht?) die Glosse des Galen or ä 9 N ie ᾿ » ve ,ὔ αὐτόδρομον᾽ αὐτοχένητον᾽ ὡς ἐν τῷ 1Π]ερὶ ἑβδομάδων.](https://iiif.wellcomecollection.org/image/b29003714_0084.jp2/full/800%2C/0/default.jpg)


