Über Alter, Ursprung und Bedeutung der Hippokratischen Schrift Von der Siebenzahl : ein Beitrag zur Geschichte der ältesten griechischen Philosophie und Prosaliteratur / von Wilhelm Heinrich Roscher.
- Wilhelm Heinrich Roscher
- Date:
- 1911
Licence: Public Domain Mark
Credit: Über Alter, Ursprung und Bedeutung der Hippokratischen Schrift Von der Siebenzahl : ein Beitrag zur Geschichte der ältesten griechischen Philosophie und Prosaliteratur / von Wilhelm Heinrich Roscher. Source: Wellcome Collection.
92/176 page 80
![οὗτοι περύκασιν᾽ ἀπὸ τοῦ ϑερμοῦ ἀπηλιώτης, ἐχόμενος βορέης, ἔπειτα ἀρκτίας, εἶτα ζέφυρος, μετ᾽ αὐτὸν δ᾽ ὃ Aly, ἔπειτα νότος, ἐχόμενος εὖρος. Οὗτοι οἱ ἑπτὰ ἀνὰ πνεύμασιν ἔχουσιν ὡραίησιν [Ὁ] 5)... Ambros.: Ventorum rursus regiones septem habent, tem- p<oris) [tempus Hds.] circuitum facientes et motum vegetantem et <er)roris respiramen, Natus virtutes facientes. Principium autem ventorum, unde nascuntur venti: ex calido Subsolan<us), sequens est Africus, deinde Septentrio, ex hoc Favonius, post hunc qui appellatur Lips, postea Auster, consequens vero Eurus, spirationis circuitus facientes et motum hi septem respirationes temporales |-alem]. Parisin. lat.: Ventorum rursus regiones septem respirationes habent tempus circuitum facientes: et mox vegetatem et roris respiramen flatus et virtutes facientes: prineipium autem ventorum unde nascuntur venti: a calido subsolan<u)s, sequens africanus, deinde septentrio, ex hoc favonius, post hunc qui appellatur KiDp<s> [Hds.: lypy], postea auster, consequens vero eurus, respirationis circuitu faciens et motum his septem respirationes sunt tempo- ralem. Arab.: Es gibt sieben ‚Windrichtungen.'”) Die Winde wehen in periodischer Wiederkehr'”), bewegen sich in unbestimmtem Umherirren und stellen dar das Einatmen und den stärkenden flatus (Par. addit: et) virtutes facientes. Ermerins’ Vermutung: νέμων αὖ ἑπτὰ χωρία καὶ ὅμα πνέουσι περιόδονς ποιεύμενοι καὶ κίνησιν ἀόρατον πλάνῃσι ἄπνοιαν καὶ τοῦ πνεύματος ἰσχὺν ποιεύμενον muß als zu gewaltsam betrachtet werden. Ich vermute: νέμων αὖ ἑπτὰ ἀνάπνοιαι εἰσίν (arab: abwäab ἃ. h. Tore), περιόδους ποιεύμενοι καὶ κίνησιν ἀορίστῳ πλανήσι [--- ήσει] ἀνάπνοιαν καὶ τοῦ πνεύματος ἰσχὺν ποιδύμενοι. Vgl. übrigens Galen fol. 1.45. [Harper] 157) ‘So auch Galen fol. 14Y. — Par. 2142: Οὗτοι οἱ ἑπτὰ ἀνάπνευσιν (80 ERMERINS für ἀναπνεύμασιν) ἔχουσιν ὡραίην (vulgo ὡραίησιν, ERMERINS ὥρῃσι ἀκο- λουϑοῦσαν; vgl. die lat. Übersetzung: respirationes temporales.” |Harper.] 158) Auch sonst findet sich eine Siebenzahl der Winde: so wahrscheinlich in der Anschauung von dem ἑπτάμυχον σπέος des Boreas als des Königs der Winde (Kallim. hy. in Del. 65), ferner bei den Babyloniern (ΒΝ, Siebenzahl u. Sabbat 8. ı3£.; vgl. Keilinschriftl. Bibl. VI, ı 5. 25), bei den Bewohnern der Bretagne und bei den Russen (D. Sieben- u. Neunzahl im Kult. u. Myth. ἃ. Griech. 3.32 f. Anm. 70). — 49 = 7>< 7 Winde sollen bei den Indern vorkommen: v. AnDRIAN, Die Siebenzahl ete = Mitteil. ἃ. Anthropol. Ges. in Wien XXXI (1901) 8. 233, 5. 159) Vgl. “Hippoer.’ m. χυμῶν 18 —= V, 498 L.: ἀνέμων οἵ μὲν πολυήμεροι πνέουσι, καὶ ἀντιπνέουσιυ ἀλλήλοισιν, ἄλλοι δὲ διὰ Poayvreowv, οἵ δὲ καὶ αὐτοὶ κατὰ περίοδον.](https://iiif.wellcomecollection.org/image/b29003714_0092.jp2/full/800%2C/0/default.jpg)


