Über Alter, Ursprung und Bedeutung der Hippokratischen Schrift Von der Siebenzahl : ein Beitrag zur Geschichte der ältesten griechischen Philosophie und Prosaliteratur / von Wilhelm Heinrich Roscher.
- Wilhelm Heinrich Roscher
- Date:
- 1911
Licence: Public Domain Mark
Credit: Über Alter, Ursprung und Bedeutung der Hippokratischen Schrift Von der Siebenzahl : ein Beitrag zur Geschichte der ältesten griechischen Philosophie und Prosaliteratur / von Wilhelm Heinrich Roscher. Source: Wellcome Collection.
97/176 page 85
![vicem a se differunt propterea: sementatio partes ea instate non valde generant nec plantatio nec floritio in hieme est autumnum fructificatio in estate nec maturitas in hieme. Arab.: Über die Jahreszeiten. Der Jahreszeiten sind sieben: ‘ die Zeit des Säens, der Winter, die Zeit des Pflanzens, der Früh- ling, der Sommer, die Zeit der Früchte, der Herbst. Die Unter- schiede dieser Jahreszeiten sind folgende: Saat im Sommer bringt keine Frucht, noch <darf)> Pflanzen «sein» im Herbst, noch <findet statt» Blühen im Winter, noch Sprossen im Sommer, noch Reifen im Winter. e) Die sieben Lebensalter. Parisin. 2142: Οὕτω δὲ καὶ ἐπ᾿ ἀνθρώπου φύσιος ἑπτὰ Goal εἰσιν, ἃς ἡλικίας καλέομεν, παιδίον, παῖς, μειράκιον, νεηνίσπος, ἀνήρ, πρεσβύτης, γέρων. |Schluß des Manuskripts.] Philo de mundi opif. 36 - I 26 M.: Ὁ δὲ ieroög ᾿Ιπποχράτης ...Mysı.. οὕτως Ev ἀνθρώπου φύσει ἑπτά εἰσιν ὧραι, ἃς ἡλικίας καλέουσι, παιδίον, Teig, μειράκιον καὶ αἱ λοιπαί. Καὶ παιδίον μέν ἐστιν ἄχρις ἑπτὰ ἐτῶν, ὀδόντων ἐχβολῆς, παῖς δὲ ἄχρι γονῆς ἐκ- φύσεως, ἐς τὰ δὶς ἑπτά μειράκιον δὲ ἄχρι γενείου λαχνώδεως, ἐς τὰ τρὶς ἑπτά: νεανίσκος δὲ ἄχρις αὐξήσιος ὅλου τοῦ σώματος. ἐς τὰ τετράκις ὅπτά᾽ ἀνὴρ δὲ ἄχρις ἑνὸς δέοντος πεντήκοντα, ἐς τὰ ἑπτάκις ἑπτά᾽ πρεσβύτης δὲ ἄχρι πεντήκοντα ἕξ, ἐς τὰ ἑπτά- χις ὀχτώ τὸ δὲ ἐντεῦϑεν γέρων᾽. Ambros.: Sic autem in hominis natura septem tempora sunt; aetat<e)s appellantur puerulus, puer, adolescens, juvenis, vir, se- nior, senex. Haec sunt sic: puerulus usque ad septem annos in dentium mutationem; puer autem usque ad seminis emissionem, quatuordecim annorum, ad bis septenos; adulescens autem usque ad barbam unum et viginti annorum, ad ter septenos, usque ad incrementum corporis; juvenis autem consummatur in XXXV annos 168) 7 Lebensalter und zwar βρέφος, παιδίον, μεῖραξ, νεανίας |oder ἀνήρ], ἀνήρ (oder ἀκμαστικὸς), πρεσβύτης, γέρων nehmen auch Ptolem. tetr. 4 p. 53, Hermipp. de astr. p. 22f. ed. Kroll-Viereck und Schol. Hesiod. op. 439 an und beziehen sie auf die 7 Planeten (Mond, Mercur, Venus, Sonne, Mars, Juppiter, Saturn); vgl. Ausf. Lexik. ἃ. gr. u. röm. Myth. III Sp. 2533/4 und LoseEck, Agl. 9371, Borı, Stud. Cl. Ptolem. 123, 3. Offenbar beruhen diese ἡλικίαι auf der zuerst in π᾿ Eßd. vorgetragenen Lehre, die später von den Astrologen akzeptiert wurde.](https://iiif.wellcomecollection.org/image/b29003714_0097.jp2/full/800%2C/0/default.jpg)


