Volume 1

Leerboek der heelkunde, van Max. Jos. Chelius : supplement-band naar de 7o. hoogduitsche iutgave bewerkt / door G.J. Pool.

  • Maximilian Joseph von Chelius
Date:
1834
Catalogue details

Licence: Public Domain Mark

Credit: Leerboek der heelkunde, van Max. Jos. Chelius : supplement-band naar de 7o. hoogduitsche iutgave bewerkt / door G.J. Pool. Source: Wellcome Collection.

    157/184 (page 321)
    buiten komen en vormt door eene snelle en ligte l)evreging met het mes alzoo eenen ronden voorsten lap. Het mes wordt daarna, inmiddels een helper den lap eenigzlns terughoudt, m den bin- nenhoek der wond gezet, om de achterzijde van het been geleid, in den buitensten wondhoek naar buiten gebragt en zoodi^m e de achterste lap, iets langer dan de voorste, gevormd. Beide lappen worden nu met ki-acht teruggetrokken, en de spieren, we e het been nog bedekken, door de cirkelsnede gekliefd. Het been wordt met de regterhand • bevestigd en doorgezaagd, waarbij de zaag regtstandig wordt gehouden. Sy«e en fergüsson verkiezen almede deze wijze van opereren en de laatste dringt er op aan, voor het aanleggen van het mes, om de huid en spieren zooveel mogclijk' van het been af te trekken, omdat anders de lap zoo ligt te smal wordt, vooral indien de amputatie aan het beneden- gedeelte der dije moet geschieden. De reden, waarom de ac - terste lap langer dan de voorste moet zijn, is niet daarin gele- gen, dat de achterste spieren zich sterker zamentrekken, maar omdat door de plaatsing, welke aan den stomp moet worden gegeven, de achterste uitgerekt en van de voorste vlakte vaneen stomp afgetrokken worden, terwijl de spieren aan de voorzijde verslapt zijn en zich niet terug- of optrekken. Op de amputatie met eenen lap (Deel ÏV, § 571) merkt fer- GUSSON aan, dat er een groot stuk van de zitbcenszenuw bij deze wijze van opereren wordt doorgesneden en bij dc hechting van den lap tegen den stomp van het been gedrukt kan worden. VIL VAN DE ASIPDTATIE VAN HET BEEN. (Deel IV, § 572 en vervolg.) • § 503. Er blijft bij de wijze van opereren van de amputatie des beens alleen de huid tot bedekking van den stomp over (IV, ^ 574, 575). Nog nimmer gebeurde het, dat de beenstomp daarbij uitpuilde, evenmin, dat door de drukking van den scherpen rand van het scheenbeen versterving ontstond of dc huid doorbrak, weshalve de voorslag om het been schuins af te zagen, over het geheel geene aanbeveling verdient. De uitstekende hoek der huid, welke door de verticale vereenigiiig der wondranden aan den schei pen kafit van het scheenbeen ontstaat, beveiligt haar het meest zckei tegen dc drukking van het been en de daarvan afhankelijke ver- r