Specimen catalogi codicum mss. orientalium Bibliothecae Academiae lugduno-batavae / in quo multos libros ineditos descripsit, auctorum vitas nunc primum vulgavit, latine vertit, et annotationibus illustravit Henricus Arentius Hamaker.

  • Hendrik Arent Hamaker
Date:
1820
Catalogue details

Licence: Public Domain Mark

Credit: Specimen catalogi codicum mss. orientalium Bibliothecae Academiae lugduno-batavae / in quo multos libros ineditos descripsit, auctorum vitas nunc primum vulgavit, latine vertit, et annotationibus illustravit Henricus Arentius Hamaker. Source: Wellcome Collection.

    252/292 (page 234)
    geomantiae usum, temporumque distinctionem, cepitquc horoscopum in gratiam Ibn Khal- douni (685); cui illud flagitanti diem praedixisse fertur, quo postea praefecturam sus ce* pit, eaque res inter miros eventus jure censetur. Haec omnia, <7^^ diximus, magnam ipsi optimatium venerationem conciliabant, eum blande et benigne habentium; quod vel ab hominis calamo sibi jnetuerent (686), vel suavissimis illius sermonibus- delectar en» tur. E libris suis et de traditione commentariis complures et Kahirae et Meccac enar* ravit, txcellentesque viros auditores habuit. Porro Makrizius narrare solebat se bis au• ex Hadji Khalifa, qui hujus scientiae rationes fuse et accurate exponens, eam regulas quasdam continere dicit, ad investigandam occultarum rerum scientiam. Artis inventorem vocat Aboul Ab* basum Ahmedem As Sebti, qui, extremo seculo sexto aerae Mohammedicae, sub imperio Yaceubi ibn Mansour ex Mowahhedinorum familia Principis, Marrakeschae (Marocco) floruit: quamvis alii illius disciplinae auctorem esse volunt Sali alum ibn Abdalla, cujus hominis, a suis inter sanctos re¬ lati , et seculo tertio post fugam ad finem vergente defuncti, vitam scripsit Ibn Khal. n. 280,. Cod. P. T. I. p. 334. Cod. L. T. I. pj 364. (685) De Ibn Khaldoun, cujus nomina sunt Walyeddin Abou Zeid Abdorrahman ibn Schems- oddin Abou ; Abdolla Mohammed ibn Khaldoun AI Iladhrami, fuse disputavit Vir 111. de Sacy C. A. T„ II... p.- 396—401. et p. 572 sq..., et nonnulla excerpta dedit ex. illius- Prolegomenis Historicis,, ihid. p. 387 sq. n. 77. et p. 392 sqq. iv 93. T. III. p. 326, Relat. de PEgypte p,.509—524, coli. p. 558—564.-, Illud autem munus, quod quo tempore Ibn Khaldoun aditurus esset praedixisse fertur Makrizius, erat sumini Judicis per Aegyptum dignitas, quam aliquoties gessit. €f. Sacy C. A. 1. 1..T. II. p; 572. Adde iwn Hahihum n fllli eum prima vice A. 786 (Chr. 1384—5)' successisse dicit Djeihaloddino Aboul Kasemo Abdorrahmano ibn Mohammed Ansario, altera A. 801. (Chr. 1398 — 9) Naseroddino Abou Abdollae Mohammedi Tunetano.. Qtianti amem Ibn- Khaldoun magicas istas artes fecerit, in quibus excellebat Makrizius, opportune pro¬ bare possumus ex illius judicio de ^JLc., quod ea in voce laudat Hadji Khalifa: ^ jjJSj lWJ Qijt (i. ^1) ^ ^jjlS - Jc&Usj'] SjLiU , Ex Chronico Ibn Rhaldouni. „ Habet illa res agendi rationem plane singularem, artificinmque mirabile: multique viri principes ei operam dede¬ runt , ut res occultas discerent j. quod quomodo fieri possit, explicatu difficile est huic artem igno- tanti.” (686) . An igitur Satyras scripsit Makrizius? Equidem potius optimates illos hoc metuisse exi. s-timo, ne Makrizius, quem aequalium quoque suorum historiam tradidisse supra vidimus, parum- laonestam. ipsorum mentionem faceret, nisi eum sibi conciliassem,. • > »*»’* V