De partibus artis medicativae : eine verschollene griechische Schrift in Übersetzung des 14. Jahrhunderts / herausgegeben von Hermann Schöne.

Galen

Date:: 1911

Credit: De partibus artis medicativae : eine verschollene griechische Schrift in Übersetzung des 14. Jahrhunderts / herausgegeben von Hermann Schöne. Source: Wellcome Collection.

27/40 page 27

$non est incidere, sed est indiuisibilis et minima iam hec particula 95 secundum speciem. Igitur et consuetudo est nobis eas quidem, quibus attributus est aliquis unus actus necessarius aut vtilis toti animali, partes corporis aut organa vocare, minimas vero earum non parti- culas solum, sed etiam elementa sensibilia corporis. Tales autem sunt inoli, qui sunt secundum singulum organorum, sicut sunt arterie et lOO vene et nerui et intestina et venter et matrix et vesica, ex inidis enim habent tunicas consistentes; adhuc autem cum inidis sunt membrane et colligationes et caro tam simplex quam que est se- cundum singidum viscerum propria, quod quidam parenchima seu co{i)nfusionem vocant; et cum his est osa cartilago et pinguedo et 105 quodcumque tale f illudque siquidem sensibilia elementa corporis nostri iuste quis dixerit. Altera pars particularum organica erit; non est autem malum pertransire et hanc: vene sunt et arterie et nerid et musculi et tenentes et ocidi et matrix et intestina et renes et venter et splen et epar et pulmo et cor et quecumque cdia talia. ilO [Capitulum secundum {summe) prime doctrine secunde, in quo exemplum, quod premisit in precedenti capitido, adaptat ad suum propositum.J IV. Secundum igitur similitudinem exempli apunctiuam quidem suffusionis artem talem partem totius medicatiue oportet putare esse, 115 qualis est corporis particida quam appellamus organum; singida aid(em) eius particularum proportionalis est sensibilibus corporis elementis. Sunt autem partes artis noticia{e) que funt in anima nostra, quas nominant quidam theoremata. Prima namque est que est totius speciei organi quod apungitur; secunda vero particide 120 illius f quod est secundum organum, vbi oportet apungere; et tertia • 100 fibrae quae B 101 fibris B 102 fibris B 104—105 quam quidam parenchyma seu affusionem B 105 os a(c) verm. Meivaldt; os et chartilago B 106 illudque fehlt B 106 siquidem et illud B 108 haec B 109 tendones B 110 hepar B 111—113 fehlt B 114 appunctiuam B 117 autem B 118 notitiae B 120 appungitur B 121 quod] man erivartet que 95 soxtv ddtatpsxov xal IXdxt-oxov xouxo x6 [idptov xax’ sldog 97 xcs Ivspyeta dvayxaia 7) 103 u|xsv£g xal o6v§£a|ioo xal odp^ 104 Ttapdyx.'JP'OC 105 ooxoQv xal xovSpog xal TaiaeX-ig 108 cpXspsg slolv xal dpxYjplai xal vsupa xal {lusg xal xsvovxsg xal dcp^B-aXiiol xal ji'K^xpa xal Evxepa xal vecppol xal xoiXla xal axXrjv xal YjTiap xal 7iXe6[xo)v xal xapSta 114 xapaxevxYjxtxYjv u7i:ox.o|j,axos Tix'^rjv 117 dvdXoyov 119 ^stopT^iiaxa 120—121 iJioplou §x£tvou xou xaxd x6 Spyavov 7iapax£vx7jaai$