Ad reverendissium in Christo patrem , Gulielmum, Archiepiscopum Cantuariensem Totius Angliae Primatem; in Luctuosum & nunquam satis deflendum Obitum, Nobilissimae Generosissimae Amantissimae Ornatissimaeq; Conjugis. Flevimus, o utinam possent, Guliclme, Dolores Lenire & Luctus Carmina nostra tuos. Vincere sed durum est tantum irreparabile Damnum, Vince hoc, & non est quod vereare Malum. Junonem, fareor, Venerem, Cultamq; Minervam Hoc ictu misero tres cecidisse Deas. Forma Vigorq; Animi, Virtus, Prudentia, Ductus, Conjugis Indicia & Signa fuere probae. Non solus langues quod nos tua sponsa reliquit Nam, tibi non soli, grande Levamen erat. Respice se qualem gessit cum Te frueretur, Nunc, absente Illa, Te gere Mente pari. Et semper tacitam pertentent Gaudia Mentem, Angelicum sequitur quod tua Vita Chorum. Mors inopumq; Domos pulsat turresq; Superbas, Mors rapit illustres Purpureosq; Deos. Quod Solum restat lassemus Sydera Votis Ut Caelum optatum serius ipse petas. Vive diu, Gulielme, precor, Damnumq; resarci; Quos rapuere illi, dent tibi fata, dies. Posuit dolens J. Anderson.

Date:

1731]