Paradoxographi Florentini anonymi Opusculum de aquis mirabilibus : ad fidem codicum manu scriptorum editum commentario instructum / scripsit Henricus Öhler.

Öhler, Heinrich

Date:: 1913

Credit: Paradoxographi Florentini anonymi Opusculum de aquis mirabilibus : ad fidem codicum manu scriptorum editum commentario instructum / scripsit Henricus Öhler. Source: Wellcome Collection.

147/218 page 135

$13δ sokr.3 Pannenicl. A 45. Democr. A 116. B 164. Επφβοΐ. B 136. Schmid, Att. I 143, II 167, IV 253). sed non omnia animalia άλογα vocantur, sed ύπο ζύγια (cf. MA. 117), i. e. equus (Byzan- tinos auctores et Graecos recentioris aetatis pro ίππος adhibere το άλογον notum est) et asinus, praeterea βοσκήματα (cf. Antig. 142) i. e. osis et qua de causa cum aves άλογα non dicantur, etiam in PF. 6 άλογα [non άλλα] ζώια iure legitur, quamquam apud Aris- totelem personatum de eadem re referente legitur λοιπών. cf. Suid. H 2, 1362, 16—20 et Hesych. 1 633 s. v. υποζύγια. Ast. lex. Piat. ΙΠ 451 ύποζ. — de voce β ό σ κ rj μ α cf. Schmid, Att. Π 192; Schmidt, Synon. II 435/6. IV 589. ά V α ζ ά ω 6. άναζήν = reviviscere legitur cum ap. Nicandrum (ap. Ath. IV p. 133 b θ·ερμοΐς δ’ ίκμανθ-εΐσαι άναζώουσ’ ύδάτεσσι). Arte- mid. IV 82. Geopon. XV 1, 28 tum in Novo Testamento et libris auctorum Christianorum (cf. Ebeling 29 a). qua voce vulgari e\atata scripsit Aristoteles personatus άναβιοΰν (cuius verbi praesens praeter hunc locum non legitur nisi schol. Pind. Pyth. 3, 96 et Proci, in remp. II 113, 6 Kroll [= Democr. fr. B 1 Diels, Vorsokr.^ II 55] eodem modo intransitive, ut dicitur, adhibi- tum, sicut άναζήν) Atticam scilicet dictionem se sequi ratus, cf. Lex. Seguer. VI (Bkk. anecd. ji· 395, 12—14) άναβιώσκεται καί άναβιώσκει μάλλον ή άναβιοΐ. λέγουσι δέ και άναζήν. άν αισθητός (τήι ψυχήι) 25. cf. Aristot. Τορ. I 15, 106 b 24 ά. είναι κατά ψυχήν, cf. Schmid, Att. IV 55 (Philostr. I. 326, 20 c. gen.), Schmidt, Synon. 84, 9 = II 609. άναρριπτέω 8 dialecti communis esse edocuit Schmid, Att. I 253. II 77. III 101. IV 128, sed etiam ab Atticistis adhibitum, cf. Arist. π. κόσμου 4, 359 b 23 αί πηγαΐ (Aetnae montis) άναρριπτοΟσι μύδρους. ’Άουερνος 28. haec forma apud neminem alium legitur·, so- lus Cassius Dio bis scripsit Άουερνίς. alia autem nomina litteris Av incipientia iam prius apud auctores Graecos et in titulis Graecis lit- teris Άου scripta esse edocet Theodorus E c k i n g e r (Die Ortho- graphie lateinischer Worter in griechischen Inschriften. Diss. Turic. 1892, p. 15). sed etiam Dionysius Halicarnassensis ita scribit Άουεν- τΐνος A. B. I 71. 79. 86. II 37. al. omnium autem nominum ab Eckiu- gero enumeratorum propria Graeca forma non exstat. Avernus au- tem dicebant Romani, Άορνος Graeci, unde colligendum est auctorem Latine scribentem adhibitum esse. άπατη 39. προς άπάτην eodem modo nusquam inveni scriptum,$