Volume 1

Herculanensium voluminum quae supersunt tomus I[-VI, VIII-XI].

Date:
1793-1855
Catalogue details

Licence: Public Domain Mark

Credit: Herculanensium voluminum quae supersunt tomus I[-VI, VIII-XI]. Source: Wellcome Collection.

    47/302 page 5
    <& Bryennlus lib. IIfed. i: rx St Tct^ect rav xivytritiv, xxt a» <r<PoSpolqrez y c? rois Aoyois n- ci rfxvlw x*ToltAsvlxi , y\ xxi ctAoyas amipovlxi 7Tp@* xAAvjAx * Wo /tey 8y r<wy ctAoyoy ctAo- yoi xxi txjutAtic yiyvovlxi -s^ocpoi * aSt <p$oyyn$ XPV kclXuv xvpiac, vxs* Se peom: atque hae quidem celeritates , vehementiae vel in rationibus quibufdam perficiuntur, t?e/ nulla tali ratione inter Je comeduntur ; quique non tali ratione comeduntur foni , funt inrationabiles , mw»- cinnt , qui proprie phtbongi non dicendi funt , fed felummodo jlrepitus . Modo vero id denotat, cuius ratio numeris adfignari nequit. Sic Ariftides Quintilianus lib. I pag. 13 inter varia tm SixT>lf^x}cov j intervallorum fpecies enumerat : xxi cl pctv gvflct, ct St xAoyx . pylx pav, ccv xou Aoyoy tyiv tmuv oiov ' Aoyov St Qypu Tyv 'Tg®*' ctAA>iAot xxt xp&pcov o-^ecny * ctAoya St , ce* vStis 'Tg®* x\Av\Ax Aay®* tvpiaxtTxi , item alia rationalia, alia inrationalia. Rationalia quidem, quorum rationem dicere pofjumus : rationem vero dico , habitudinem inter ipfa fecundum numerum j inrationalia vero , quorum nulla inter ipfa ratio reperitur . Item Euclides in Introdud. Hannon. pyjrx petv efjy, ay oioyT’ e<Ti Tot pity&vi xttoSiSovxi , otoy roy@- , njufwiov, Sitovov , TpiTovov , xxi *rx opcoix * xAoyx St tx rrxpxAAxlTovTx rotula Tot pitytSn wn to pctij^ov, y\ ztti to tAxTTov ctAoya rtvi puyt9i\ , rationabilia funt, quorum magnitudines (numeris) exhibere pofjumus, «f rs- «mx , hemitonium, di tonum , tritmum , Jimilia ; inratimabilia, hafie magnitudines variant vel in maius , i« minus magnitudine aliqua inrationabili ♦ Quae ambo Ariftidis, & Euclidis loca E 'ennius more fuo confarcinavit lib.I fed.5. Etfi tamen hoc pafto vox ctAoyos a Mu¬ lleae tra&atoribus fumatur , nihilo tamen minus cum heic, tum infra aliter adeipienda elfe videtur. Itaque in memoriam revocemus oportet Epicuri dogma, qui tefte Laertio lib.X fic docuit ; ITot^ct xur^vjcnc AAOFOS «<n 9 Jt«u /uvvjfxy\$ sStpuxs Stxl+xy\ * «re yctp u(J>’ ctuTrjc xi- ye.<]ct< , an v<fi ert^a xiw\Qtiax Suvxtxi T1 'TporQtivxi, xCptAtiv , 6)5 re ^o^ot^gjy , -Nj/gu^eo-Gct», quae fic lcdla a Galfendo interpetrantur : own/r fenfus ratiocinationis eft expers , recordationif• que prorfus incapax ; quippe cum neque a feipfo moveatur , ab alio addere quidpiam detrabereve {five enunciando copulare , disiungere , concludendo que inferre ) valeat, ut pro- pterea cenjcri poffit quidpiam opinari , opinando falli . AAoyas autem confequenter fenfus dixit , cum duplicem animae partem ftatuilfet, to ctAoyoy, ?tou to Aoy<?toy, inrationalem , rationalem , ut apud eumdem Laertium • to ctAoyoy ctur>j? , 0 tu Aqutu tcxptawrstpn cu/xxti , to St Aoyixov tv tu Sapaxi (ut legit xpiTixaTxT(& nuperrimus Scriptor Ignatius Roffius ia fuis Commentationibus Laertianis ) inrationalis eius pars in reliquo corpore difperfa eft, rationalis vero fedet in pedore. Eadem habet Plutarchus in De Placit. Pbilof. lib.IV cap. 4, Si igitur omnis fenfus eft ctAoy®* , utique Svvxpu$ mtepi cutrQyiciv , fenfus potentia , oLvropvys xcu ctAoyo?, fpon- tanea & inrationabilis eft dicenda . Hanc autem otAoya xicQyjo-eus adpellationem ab Epicuro Bryennius , five alius quis vetus Scriptor ab eo expilatus , mutuare non dubitavit; fcripfit enim lib. II fed. 6 t en St t<?\ tcxqx ctAoy@^ xurQyjais, 7rot^;u/ieg«? TCou/Tm tcov tfpoxtipaveo* icpcty[acltm 'Toiapttni xvTiA^iv , xou ax ctxpt@a$ , §glSiuv tTdy^axnx voyacut quod autem fenfus omnis eft rationis expers craffo modo de propofitis rebus omnibus perceptionem faciens , &? non ad- surate, intelligenti facile eft animadvertere . Et eodem paifto Porphyrius in Introdud. ad Com- ment. in Ptolem. Harmonica , ait : Tot \JLtT%x ruv tm cuo-fycrti ctAoyas (pauiopavcov: menfurae eo¬ rum , quae fenfui citra rationem adparent . In conclufione tamen longe ifti ab Epicuro difere^ pant; quippe cum hi ex eo , quod fenfus fit etAoyoj , & nonnifi crotres percipiat, inferant eum ope rationis indigere , ut res apte dignofeat, & de iifdem indicium ferat: proinde feribit Claudius Ptolemaeus lib, 1 cap♦ 1, duo quidem effe ty\s kopLovixr,s x?ityjpix audi¬ tum & rationem, fed txc cucfyTixcte SixAyj^tis oqifycrQou xcu ‘TCtgouvtaSau tx\$ Aoyixcus, perce¬ ptiones fenfibiles a rationabilibus definiendas effe & terminandas ♦ Epicurus contra ex eo , quod fit aAoyo? , fenfum effe primum veritatis criterium docuit; quia fit femper idem , nec falli poffit: errores autem ex fallaci tantum ratiocinio ortum ducere. Vide> quae ibidem Gafien- dus adnotat. Hinc difees , cur nofter to ctAoyoy ita in fequentibus fumit, ut inde inferat auditiones, utpote xAoyac, eafdem in omnibus efle, & nonnifi ex antecaptis opinionibus eve¬ nire poffe, ut alteri eadem auditio placeat, alteri difpliceat (fic Coi. II); imo etiam Coi. III ex eo, quod puAos fit ctAoyoy, animum percellere non pofie contendit. V.40. tv t oie tvoLpytcriv) Hinc etiam Epicureum agnofee. Cum enim Epicurus apud Laer¬ tium lib. X de fenfibus, eorumque veritate loquutus eflet, fubdit: odtv xcu rttpi rccv xSyAcov curo tcov epetmpavcov xpV ryipaiacr^xi, hinc & de iis, quae non adparent, ab adparentibus conieduram fa¬ cere oportet, quibus verbis, ut adnotat Gaflendus in hunc locum, ipfam, quae habetur per fen¬ fus evidentiam, fundamentum effe omnis ratiocinii, feu demonfirationis, 'quae poteft de rebus inevi- dentibus infiitui, docet ♦ A qua featentu sea multum Stoici ipfi diferepabanc tefte Empiri- Papyr. Fol.L B CQ
    digitised image 1
    digitised image 2
    digitised image 3