Expositio atque interpretatio lucida in libros artis rhetoricae Aristotelis / [Agostino Nifo].

  • Agostino Nifo
Date:
1537
Catalogue details

Licence: Public Domain Mark

Credit: Expositio atque interpretatio lucida in libros artis rhetoricae Aristotelis / [Agostino Nifo]. Source: Wellcome Collection.

    22/316
    Diutſio lo gíce, ERE net eos ad affectus, vt per eos inducat fidem, ⁊ ficper: 14 / 1 - Ariſto. 1 accidene rhetoꝛ verfatur circa affectus, hinc patet rhe⸗/ toꝛicam trigeniam eſſe, quia eſt ſpecies logicę ratione habita ad materiam per fe pꝛopinquam.Eſt ſpecies ci uilis facultatis ratione babita ad materias per [c remo tam.eſt ſpecies nãlis pbicróne babita ad per accidere materiam.Aſtipulatur binc Zlrift.qui in hoc libzo agit de actibue rationis enthymemate, « exemplo, quate: nus rhetoꝛica eft de genere logicg. Agit de virtutibus at quęſtionibus ciuilibus, quo ipfa cft. ciuilis facul fatis particula. git de affectibꝰ, quo ipſa eft pars prie naturalis. Et I5 trigenia rhetoꝛica fit, pncipalius eſt de genere logicę, quoniam facultas omnis magie a pꝛin/ €ipalio:e materia ſoꝛtitur genus. At materia pꝛincipa⸗ lioꝛ rhetoꝛicę actus rationis eſt. Tunc rationes que op pofitum pꝛobabant, dilunntur, pꝛima quideʒ : quia nul⸗ lus fuit oꝛatoꝛ abſqʒ logica, ga nullus oʒatoꝛ fuit abf g rbetozica qu éft ſpecies logicc. Secunda vo, quía Is rbetoꝛica differat fine a dialectica nõ tamẽ differt fi nea logica, cuius ipſa eſt pars. qdem enim finis elt to / tins, ⁊ partis. Hactenus de genere rhetoꝛ ig ¶ Atilis autez eft rhetoꝛiea, ⁊ pptered qnia vera ⁊ iuſta funt natura melioꝛa conttaxijs, vt ſi non ÿm conneniens indicía fiant neceſ/ fc ſit, in ipſis vinci . Hoc autem cft dignum increpationmee. en 2 255 ^» ¶ Hactenus de pꝛocmio in fe;vbi determinauit de qui bus eſt rhetoꝛica, ⁊ que ſit, qliſue nunc accedit ad paoc/ minm quo ad auditoꝛes, vbi oftendit rhetoꝛicam vti lem eſſe, ac bonam Sic enim auditoꝛes « beniuolos ⁊attentos reddit. Eſt autem pma rhetoꝛice vtilitas có; munis omnibus artibus atqʒ ſcientus, naʒ omnis ars, omniſqʒ ſcientia regula quedam eſt, qua dirigimur ad agendum, vel faciendum, vel contemplandum, £ft eni ars recta ratio operandi. ZIDedicinalio enis recta ratio eſt, qua eligimus conuenientia pꝛo fanitate inducenda, ⁊fugimus contraria, que ſanitati aduerfantur. Similr pia ipfa recta ratio eſt, qua eligimus conuenientia p veritate habenda, ⁊ fugimus contraria, que impediunt ſcire veritatem, ⁊ in ceteris artibus eadeʒ ratide. Qua / re cum rhetoꝛica fit quedam ars, per eas quatenus ars eſt perſuadendi, ſciemus eligere conuenientia ad ꝑſua⸗/ dendum, cuitare contraria, ⁊ ſciemus vincere iudices ignoꝛantes, atqʒ peruerſos, quando ignoꝛant recta iudi eig, Sciemus dico eligere conuenientia hoc eſt, vera, iufta:que fuis conttarijs melioꝛa ſunt.⁊ euitare cõtra/ ria his, pꝛocedunt qutem fic. Utilis autem eſt rhetoꝛi⸗ ca vt ſi Ja iudicibus ignoꝛantibus atqs peruerſis non fiant iudicia Pm conneniens Jac $m rectum ab eis,. ine ceſſe ſit in ipfis |peruerfie iudicijs vinci]atas increpa / ri. ergo pꝛima vilitas eſt, vt ignoꝛantes ac peruerſi iu; dices compellantur afferre recta judicia in cauſis. com pellantur quidem tum ex ys, quę ad rem ſunt argumè / tando, tum ex ijs, que paeter.res funt afficiendo. Inter poſuit autem quedam verba vt remoueat tacitaʒ obie⸗ ctionem, quia aliquis dicere poſſet. pꝛopten quid debe mus compellere iudices ad recta iudicia pꝛoferẽda, cũ períepe recta iudicia atqʒ oecreta nobis obſint quaft reſpondendo interpoſuit folutionem, v dixit . Et pꝛo pterea quis vera, c (uffa ſunt natura melioꝛa contra / rijs fuis .(.falfíeatas iniuſtis dicol na ]Deft ſimplr, ga aliqñ falfa ac iniuſta (unt mihi vel tibi melioꝛa.q̃re qz vera gc ifta funt ſimpliciter melioꝛa fuis range ideo De vtilitate rhetoꝛice | conueniens 7rgoO0 wxow rectum incr epatione e Wi a Tues | i oe ii virupcratióe | Dr ig eio I Cónà/
    digitised image 1
    digitised image 2
    digitised image 3