Volume 1

Quaestio medica, an in celluloso textû frequentiùs morbi & morborum mutationes? / [François Thiery].

  • François Thiery
Date:
[1749]
Catalogue details

Licence: Public Domain Mark

Credit: Quaestio medica, an in celluloso textû frequentiùs morbi & morborum mutationes? / [François Thiery]. Source: Wellcome Collection.

    3/8 page 3
    ita fulciuntur, ut a fe invicem divelli fine rupturi queant ac rurfus appropinquari: inde par¬ tes extendi, relaxari, conftringi poliunt pro rei necellitate , & omni machina: firmitas , molli¬ ties fimul & mobilitas conciliantur. Vix fine Textu Cellulofo contra&io mufcularis fperanda oflet. Deinde mollis liquor magis minufve pinguis per fuos duftus in Cellulas exfudans partes lubricat, fri&iones minuit, ab ariditate praffervnr & frigore: praeterea in fanguinem reforptus maximae utilitatis eft in febribus, inedia, dii! continuatis exercitiis. Liquoris ve¬ ro in Cellulas perfpirabilis madore fibra:, & membranae a concretione praefervantur. Tan¬ dem humor lymphaticus defaecatilfimus , in Cellulis tanquam in promptuario affervatus , hinc quaquaversum meabilis totius corporis in alimentum cedit. In hoc autem Texto i Luminis (a) Viris haud ita pridem accurate defcripto, morbos & morborum mutationes faepius fieri arguunt tum ipfius fibrofae compagis quantitas, tum Cellularum mutuo inter fe patentium numerus , quibus materia morbifica quacumque contineri, foveri , & und& c loco in locum moveri pollit. {*) Inprimis Lewcnhock. Ruyfch. Winflow. Kaw. Muyf. Hallero. I I. MORBI fiquidem vel cum materia fiunt, vel fine materia. Primi pendent a mutati* quantitate , loco , proprietatibus humoris cujufiibet, vel a materia noxia extrinfecua adveniente. Alii in folidorum vitiis potiflimum confiftunt, ad quae tenfio , craffities, &c. aufts mi nuta ve referuntur. Morbi autem qui cum materi^ fiunt pra: aliis varias muta¬ tiones fubeunt. Vel priore ceffante morbo novus exoritur , vel remanenti nova & gravilTi- ma fuperadduntur fymptomata: vel ex diuturno acutus fit, ex acuto longus, ex levi gra~ vidimus & e contrario. Qua: quidem mutationes a varia materiae morbifica: indole & altera-* tionc pendent, fed poti/fimum a mutato ipfiufmet loco; inde crifis , lyfis , diadoche, metaftafis. Porro cum morbi omnes mechanice eveniant, neceffum eft pariter morborum mutatio¬ nes mechanice fieri. Principium enim internum , ferme incorporeum excogitatum , quod natura: vulgari & tam decantato nomine, morbos amoveat, folvat, permutet , admittere nonfinunt motus erronei, inutiles, noxii adeo fa:pe in morbis obfervati. Sed omnia eo re¬ deunt , ut le^es & ftruftur3 quibus initio corpus humanum creditum fuit, vigeant etiam irt ftatu morbofo, effedlufque fuos edant, conflantes quidem, fed promifeue pro re nata inutiles, falutares , noxiofve. Sic febres qua: a primariis caufis alterni motus cordis ut effeftus fecun- darii fluunt, utiles quidem funt fi humores vifeidi & ad acidum vergant, noxiae vero fi jam nimis foluti fine & acres. Sic & haemorrhoides non ex confulto fed mechanica neceftitate eve¬ niunt, cum iu earum formationem multa concurrant, quae alio primitus fpe&abant: inde per fe femper noxia:, fortuito utiles funt. Nec etiam febres, ha:morrhoides , vomitus & alia hu- jufcemodi eo tempore quo maxime utiles effent perpetuo eveniunt, fed faapius quo abeffc magis optandum effet. Quae igitur in ftatu morbofo accidunt ea tanquam fyftematis aliun¬ de fapientiflime conditi incommoda videri debenr. Inde veriflimum illud Afclepiadis (a) (*) Ap. C®3. effatum , naturam non folum prodeffe fed etiam nocere. Inde per Textum Cellulofum variae A,llrelian. P‘ 4f« fiunt in morbis mutationes qua: non magis ad piGfperas , quam adverfas res a:gcotantis, fed promifeue ad alterutras vergunt. i i r. PO R R O ut incipiamus a Texti Celltilofi morbis qui cum materia fiunt; pinguedo fi ni¬ mium augefeit, partes comprimit, fibras relaxat, vafa angufriora reddit, cordi obices ponit, motum & lenfum animalem tardat & minuit, varias laedit fumftiones (a ). Et adeo aliquando in toto creviffe vifa eft, ut artuum mufculi , cor ipfum & alii mufculi cavi , ad fimplicis membranae tenuitatem redaffci, deficere prorfus viderentur; offa interea exilia quali faetuum effent, dum partium mollium in immenfum moles crefceret. Adeo Cellulofa mem¬ brana dilatari apta eft, partium vel folidiflimarum detrimento ! Fit etiam ut pinguedo ubi¬ que luxurians , liquidis nixta circulantibus , variis in cavis deponatur fi in corde in frufta majora poft mortem reperta concrefcat, obftaculo infuperabili fit cordi, vafifque ma-gnis , ideoque fubito (.b ) interimat. Contra vero medulla qua: in Cellulari ollium raro abundae , aliquando omnino deeft ex inedia , morbis longioribus, exercitiis vehementioribus, unde faci¬ lius ea franguntur. Quibus ver-o Cellulofa: membrana: in toto macilenta: funt, iis vafa languife- ra replentur > pullus magnus , fortis , lenfus exquifiti, motus promptillimi , acuti morbi fre- quentiores. Si Texti 1'pongiofi Cellula fere omnino deplentv & exinaniuntur, atrophia Ai j v. <*) Boerh. IT»; Morb. Hillor. Bonet. Sepulchr. Anatomic. Lib. II. Sea. I. obf. , 103. Seft. II obf. \6 , 36 , 46,Lib. III. Sea. I. obf 7. Sea. XXI. addit, obi. 80 , 88. (b) Hippccr. Aphor. 44. 5. u.
    digitised image 1
    digitised image 2
    digitised image 3