Volume 2

Lexicon medicum in quo artis medicae termini anatomiae, chirurgicae, pharmaciae, chemiae, rei botanicae, etc. proprii dilucide breviterque exponuntur / Stephani Blancardi.

  • Steven Blankaart
Date:
1832
Catalogue details

Licence: Public Domain Mark

Credit: Lexicon medicum in quo artis medicae termini anatomiae, chirurgicae, pharmaciae, chemiae, rei botanicae, etc. proprii dilucide breviterque exponuntur / Stephani Blancardi. Source: Wellcome Collection.

Provider: This material has been provided by Royal College of Physicians, London. The original may be consulted at Royal College of Physicians, London.

    15/870 (page 897)
    MAGNESIA OPALINA VOCatur Regulus antimonii medi- cinalis, scilicet ex antimonio cum sale communi et tartaro fuso praeparatus, qui in vitiis lymphae ut iusigue remedium commendatur. \ ide Antimonii regulus. MAIORANA est planta gymnotetrasperma, verticillata, (Didynam. Gymnosperm.) quae habet plures parvos caules, pedem circiter altos, lignosos, ramosos, tenues, parum vil- losos, et rubicundos. Folia sunt sibi invicem opposita, ob- rotunda, minima, Origanum vulgare referentia, sed multo minora, mollia, albescentia, odoris aromatici penetrantis et grati, saporis parum acris et amari. Flores in summitate caulium crescunt, congesti in spicas, aut capitula rotunda, squamatim sibi mutuo incumbentium ordine, monopetali^ ringentes, galeaerecta, bifida. Flori succedunt semina ob- rotunda quatuor, odorata, minima, amara, coloris rufi. ^ladix minima. Species officinalis et maxime frequens est Maiorana vulgaris Bauh. Origanum maiorana foliis ovatis, obtusis, spicis subrotundis, compactis, pubescentibus Linn. Ob qualitatem fragrantem et amaricantem viribus nervinis, cephalicis, ptarmicis et stomachicis gaudet. Prostant in of- ficinis aqua, conserva, balsamum, oleum destillatum et bu- tyrum, quorum illud in dystocia, hoc in gravedine infantum summopere laudatur. 2dfj.ipvxov, vell^fxaQaxov, Gr. dic- tam volunt, quod raaiori cura diligentiaque, quam caeterae colatur. [^ldix^pvxov et dfxocQaxov fuerunt inter Graecos, qui unam eandeuique plantaui designasse contenderent. \^id. Sprengel ad Biosc. III. 41.] Malunt alii eandem Maioranam Marum nominari. Forte Maiorana diminutivum a maro erit. Cum dicitur et Amaracus, volunt illam derivari ex a priv. et liaQaLvo), quia haec planta non facile marcescit. Ge. Ma- ioran, Masoran, Meyeran. Ga. Marjolaine. A. The sweet sive knotted majoram. B. Marjolein. MALA, seu GENA est illa pars faciei in utroque latere, quae est infra oculos et supra maxillam inferiorem, propter delicatam et transparentera cutem amoene rubens. Sic dicta est ob protuberantiam. Ge. M^angen, Bachen. Ga. Lia joue. A. The cheek. B. De wange, de koon. MALABATRUM, quid proprie hoc sub nomine intellexe- rint veteres, incertum est, nec de eo inter se scriptores con- veniunt. Dioscorides [I. c. 11. ad q. I. cons. Sprengel.] folia haec in aquosis crescere locis aquisque innatare scribit, ut Lens palustris. Garcias ab Orto, ut et alii scriptores, esse folia arboris aiunt, invenirique copiose in India, ac raaxime in Cambaia, procul ab aquis. Quod hodie sub nomine Ma- labathri, aut folii Indi prostat, est folium satis simile folio Citri, vel Lauri, e virore splendens, trinerve, qualitatis parum aromaticae et acris vixque, nisi conteratur, fragran- densa, breviora Origano ,