Volume 2

Lexicon medicum in quo artis medicae termini anatomiae, chirurgicae, pharmaciae, chemiae, rei botanicae, etc. proprii dilucide breviterque exponuntur / Stephani Blancardi.

  • Steven Blankaart
Date:
1832
Catalogue details

Licence: Public Domain Mark

Credit: Lexicon medicum in quo artis medicae termini anatomiae, chirurgicae, pharmaciae, chemiae, rei botanicae, etc. proprii dilucide breviterque exponuntur / Stephani Blancardi. Source: Wellcome Collection.

Provider: This material has been provided by Royal College of Physicians, London. The original may be consulted at Royal College of Physicians, London.

    29/870 (page 911)
    Reperltur in Gerinaniae pofissiinum fodinis et albo nitore ar- gentuui aeuiulatur, stanno vero et pluinbo addituin in inassam abit, quae lenissinio caloris gradu liquescit. [Yocatur haeo uiixtio metallum d'Arcetii\ Wismutlii minera, quae vulgo marcasita audit, hoc seinimetallum arsenico et cobalto mine- neralisatum continet. -— {Marcasitis nomine, Ge. Marcasi- ten, Giftsteine, etiam a nonnuUis crystallipyriticae insigniun- tur.) Ycteribus incognita fuit, cum hucusque tantum in Ger- maniae fodinis reperta sit. IJsus ad nuosdam labores chymi- cos. Flores marcasitae, qui per sublimationein ex minera praeparantur et arsenicales sunt, atque inagisteriuin, quod per praecipitatiouem lit, qualitate exsiccaiite pollent, ninc praecipue in collj^riis et inter remedia cosmetica adhibentur. [Sub nomine Blanc cCEspagne Gallis, nostratibusque Schminck- weiss notuin, quamquain sanitati minus inimicum est, quam cerussa, tamen hoc incommoduin habet, quod et a solis ra- diis, et ab exhalatione cutaneu eius albcdo flavescat.] Usus internus valde suspectus est. [Experimenta Odieri, qui in- ternuin eius usum primus contra spasmodicos morbos com- mendavit, aliorumque luculentissiine probant, hac in re Blancardum erroneam fovisse sententiam. Vid. Bass. Car- minati opusc. therap. to. I. Dosis eius \ usque ad 12 grana.} Ge. Wismuth, Marcasil. Ga. A- R. Marcasit$y bismuth, MARCOR, i. q. marasmus. MARGA: hoc nomine solent indigitari varia terrarum ge- nera, quae tamen multum ac vere inter sc differunt. Aliud genus margae est id, quo nunc uostra aetate adeo frequen- ter utuntur oeconomi ad agrorum fertilitatein promovendam, quod cum natura sponte in aere fatiscit, tenaces nimis terras egregie corrigit. Hoc ex argilla et calcarea terra, sive, ut alii putaut, ex argilla et arena, sive ex argilla, arena et cal- carea terra simul mixtum , ut plurimnin in stratis horizonta- libus occurrit et eius variae species colore, teuacitate, mix- tione diHferentes, a inineralogis recensentur, Alterum ge- nus , quo uti quondam et medici solebant ad roboranda laxa intestina, vel ad compescendas haemorrhagias, in saxorum rimis et tissuris invenitur, hinc et inedulla saaorMTTiappellatur. Hoc ex inera pingui argiila constat, quae a ferro saepius aliisve metallis vel rubicunda, vel vario colore tincta est, et ratione duritiei maioris ininorisve variat, ita, ut laxius cohaerens agaricus mineralis, falso tainenj durius vero. so- leat dici lithomarga slenomarga, addito in oflBicinis pharma- ceuticis a solo natali desumto cognoinine, e. g. lithomarga Rochlizensis; marga lemnia efc. Effoditur iil Saxonia spc- cies quaedain lithoTnargaeegregie variiscoloribuspicta, quain terram miraculosnm Saxonicam uomiuant, quain inulti mar- mor nondum perfectuin esse censent, iuepte tamen, cuin nil calcarei in se contiacat. Usus medious lithomargae nuuc