Heracliti Ephesii Reliquiae / Recensuit I. Bywater ... Collegii Exoniensis socius. Appendicis loco additae sunt digenis laerth vita heracliti particulae hippocratei de diaeta libri primi epistolae heracliteae.

  • Heraclitus, of Ephesus. Fragments
Date:
1877
Catalogue details

Licence: Public Domain Mark

Credit: Heracliti Ephesii Reliquiae / Recensuit I. Bywater ... Collegii Exoniensis socius. Appendicis loco additae sunt digenis laerth vita heracliti particulae hippocratei de diaeta libri primi epistolae heracliteae. Source: Wellcome Collection.

    22/146 (page 2)
    τους Se άλλους ανθρώττους λανθάνα όκόσα εγερθευτες Trote- ουσι, οκωστΓβρ όκόσα βυόοντες εττΐλανθάνονται. III. 'Α-^ΰνετοι ακούσαντες κωφοΐσι εοίκασι' ψάτις αύτοισι μαρ- τυρεει τταρεοντας αττειναι. πρότΐρον, οϊον iv rfj άρχη αυτόν τοΰ συγγράμματα!, φησι γάρ' Τοΰ Xoyou τον δεοι/τοί det άζύνίτοι άνθρωποι γίνονται' α.8ηλον γάρ το dei [aiei cod. Par. 1741] προ: ποτίρω 6ei στίξαι [vulg. διαστίξαι corr. BekkerJ—■ Sextus Empir. adv. Matii, vii. 132 : evapxdpevos γοΰν των πβρ'ι φυσΐως 6 προΐίρημίνο! άνηρ, κα) τρόπον τινά SeiKvvs το πΐρΰχον, φησί' Αόγου τoΰδe eovTos άξύνΐτοι γίγνονται άνθρωποι κα'ι πρόσθΐν ή άκονσαι και άκον- σαντΐ! το πρώτον, γινομίνων γάρ κατά τον Χόγον τόνδε άπειροι εοίκασι πειρώμενοι επεων και έργων τοιουτων όκοίων εγω διηγενμαι, κατά φνσιν διαιρεων έκαστον και φράζων δκω! (χ(ΐ. tovs δε άλλου! ανθρώπου! λανθάνει όκόσα εγερθεντε! ποιονσιν, οκωσπερ όκόσα ενδοντε! επιλανθά- νονται—Clemens Alex. Strom. ν. 14, Ρ· 7^^ (=Euseb. Ρ. Ε. χΐϋ. 13, ρ. 68ο): άντικρν! δε ό μεν 'ΙΙράκλειτΟ!, Τοΰ λόγου τοΰ δεοντο! αεί [aiet Euseb.], φησίν, άξννετοι γίγνονται άνθρωποι κα'ι πρόσθεν ή ακονσαι κα'ι άκοΰσαντε! το πρώτον—HippolytuS Ref. haer. ix. 9 : ΟΤΙ δε λόγο! εστιν det το παν κα'ι διά παντο! ων, οΰτω! λεγει' Τοΰ δε λόγου τοΰ δε'οντο! άε'ι ασύνετοι γίνονται άνθρωποι κα'ι πρόσθεν η άκοΰσαι κα'ι άκοΰσαντε! το πρώτον, γινομένων γάρ πάντων κατά τον λόγον τόνδε άπειροι είσ'ιν εοίκασι πειρώμενοι κα'ι επεων κα'ι έργων τοιουτεων όποια εγώ διηγεΰμαι, διαιρεων κατά φύσιν κα'ι φράζων δκω! εχει—Amellus ap· Euseb. Ρ. E. xi. 19, ρ. 540 (=CyTill. c. lul. vili, 283 D; Theodoret. Therap. ii. p. 33): και οΰτο! άρα ην ό λόγο! καθ' ον αϊε'ι οντα τα γινόμενα εγίνετο, ω! αν κα'ι ό 'Ηράκλειτο! άξιώσειε—Respic. Philo Quis rer. div. baer. 43, p. 505 : εν γάρ το εζ άμφοιν τών εναντίων, ου τμηθεντο! γνώριμα τα εναντία, ού τοΰτ' εστιν, δ φασιν Ελληνε! τον μίγαν κα'ι αοίδιμον παρ' αυτοί! 'Ηράκλειτον κεφάλαιον τη! αύτοΰ προστησάμενον φιλοσοφία! αύχεΐν ω! εφ' εΰρεσει καινή —loannes Sicel. iu Walz. Rbett. Gr. vi. p. 95 : διά κα'ι 'Ηράκλειτο! ό φυσικο! το διατί Θηρών ανατέμνει κατά μελο! το ζώον ερωτώμενο!' επε'ι εχω τον διδάσκοντά με την φύσιν τών οντων, άπεκρίνατο (narratiunculam e nostro fragmento ortam puto). m. Clemens Alex. Strom. v. 14, p. 718 (=Euseb. P. E. xiii. 13, p. 681) : καν το ρητόν εκείνο άναγαγείν εθελη! ‘ό εχων ώτα άκούειν ιπ. κωψοϊσιν codd. Eusebii || άνιεναι cod. Clemeutis.