Pneumaticum circulandi sanguinis instrumentum, sive de motu et usu pulmonum : opusculum ob controversiam vehementer hactenus vexatam curiosissimum, admirabilem pulmonum structuram, exindeque humano, caeterisque animantium sanguineorum corporibus, obvuenienti emolumenta, ponderatis autorum, et principum philosophicae medicaeque reipublicae utrinque rationum momentis, accurate expendens ... / authore Alexandro Maurocordato ; prosetethi eu telei tis parousis pragmateias o ipo Ioannou Iakhovou Maukheti vios tou Maurokhordatou kai epistoli latinisti gegrammeni ipo Alexandrou Maurokhordato pros tou Wedeliou, eu i apanta eis tin erotisin tou Vedeliou peri tou Maslach, rusma kai alcohol ; recudi fecit M.P. Vretos.
- Alexander Mavrocordatos
- Date:
- 1870
Licence: Public Domain Mark
Credit: Pneumaticum circulandi sanguinis instrumentum, sive de motu et usu pulmonum : opusculum ob controversiam vehementer hactenus vexatam curiosissimum, admirabilem pulmonum structuram, exindeque humano, caeterisque animantium sanguineorum corporibus, obvuenienti emolumenta, ponderatis autorum, et principum philosophicae medicaeque reipublicae utrinque rationum momentis, accurate expendens ... / authore Alexandro Maurocordato ; prosetethi eu telei tis parousis pragmateias o ipo Ioannou Iakhovou Maukheti vios tou Maurokhordatou kai epistoli latinisti gegrammeni ipo Alexandrou Maurokhordato pros tou Wedeliou, eu i apanta eis tin erotisin tou Vedeliou peri tou Maslach, rusma kai alcohol ; recudi fecit M.P. Vretos. Source: Wellcome Collection.
Provider: This material has been provided by The Royal College of Surgeons of England. The original may be consulted at The Royal College of Surgeons of England.
![spicaciter observarit; redit Sisyphi saxum; restat enim as- signandum, cujus instrumenti ministerio sanguis auriculam ingrediatur. Nec enim impellit auricula nisi quem habet sanguinem, nec habere potest per dilatationem, cum dila- tatio fiat post ingressum sanguinis; sanguinem autem impelli a vena cava supra rejecimus. Unde semper ne- cesse est aliud instrumentum indagare, cujus ministerio sanguis in auriculam; atque inde in cordis ventriculum transmittatur. Tertio Galeni auctoritati innixus dicit cor, et auriculas attrahere sanguinem eo pacto, quo caeterae partes tra- hunt pro nutritione, et tractionem istam non vicini san- guinis tantum sed remotioris etiam esse. Quod plane indignum illius ingenio commentum est. Quamvis enim partes hoc pacto attrahere, quod improbabile censet Har- vaeus [Lib. de circ. sang. exerc. 2], ultro concedamus, tractio tamen ista praesertim e longinquo non fit, nisi per instrumentum, de quo quaerimus. Nec ulla virtus, aut potentia sine instrumento operatur, quod tam in du- bium existimant plerique, ut vel ipsi intellectui instru- mento opus esse contendant contra Aristotelem. Prae- terea, nisi tyrannus est Walaeus [Lib. 3, ’de anim. cap. 1] cogatque me nudae propositioni assentiri contra jus fasque, peto, cur attrahunt venae, auriculae, et cor? Respondet quia habent facultatem attractivam; sed pressius respon- dere potest, quia ita exigit eorum natura. Quae respon- sio si stet, difficultates omnes a rerum natura nullo nego- tio explodemus; nam si quis interroget, cur formica, exi- guum animalculum, pluribus pedibus innitatur, quam ele-](https://iiif.wellcomecollection.org/image/b22330860_0054.jp2/full/800%2C/0/default.jpg)
