Pneumaticum circulandi sanguinis instrumentum, sive de motu et usu pulmonum : opusculum ob controversiam vehementer hactenus vexatam curiosissimum, admirabilem pulmonum structuram, exindeque humano, caeterisque animantium sanguineorum corporibus, obvuenienti emolumenta, ponderatis autorum, et principum philosophicae medicaeque reipublicae utrinque rationum momentis, accurate expendens ... / authore Alexandro Maurocordato ; prosetethi eu telei tis parousis pragmateias o ipo Ioannou Iakhovou Maukheti vios tou Maurokhordatou kai epistoli latinisti gegrammeni ipo Alexandrou Maurokhordato pros tou Wedeliou, eu i apanta eis tin erotisin tou Vedeliou peri tou Maslach, rusma kai alcohol ; recudi fecit M.P. Vretos.

  • Alexander Mavrocordatos
Date:
1870
Catalogue details

Licence: Public Domain Mark

Credit: Pneumaticum circulandi sanguinis instrumentum, sive de motu et usu pulmonum : opusculum ob controversiam vehementer hactenus vexatam curiosissimum, admirabilem pulmonum structuram, exindeque humano, caeterisque animantium sanguineorum corporibus, obvuenienti emolumenta, ponderatis autorum, et principum philosophicae medicaeque reipublicae utrinque rationum momentis, accurate expendens ... / authore Alexandro Maurocordato ; prosetethi eu telei tis parousis pragmateias o ipo Ioannou Iakhovou Maukheti vios tou Maurokhordatou kai epistoli latinisti gegrammeni ipo Alexandrou Maurokhordato pros tou Wedeliou, eu i apanta eis tin erotisin tou Vedeliou peri tou Maslach, rusma kai alcohol ; recudi fecit M.P. Vretos. Source: Wellcome Collection.

Provider: This material has been provided by The Royal College of Surgeons of England. The original may be consulted at The Royal College of Surgeons of England.

    84/132 (page 84)
    Quod falsum est. Etenim respirationem cohibemus, quia clausis ore, et naribus aeris ingressum, sine cujus ope respiratio non fit, impedimus; unde aere deficiente con- sequitur cessatio motus pulmonum, quinimo ipsa mors; non enim possumus sine respiratione vivere. Quapropter voluntas respirationem coercet, non secus ac si quis ignem extingueret, non immediate injiciendo aquam, sed arcendo procul a flammis materiam combustibilem. Ex his itaque constat, recte respirationem dici posse motum natur animalem, in quantum lenis respiratio na- turaliter fit; aucta vero dependet a motu thoracis. Verum ad haec quaeret aliquis, unde fiat naturalis respiratio; quandoquidem voluntaria tantum a motu tho- racis efficiatur? Cui respondet cum plerisque Sennertus [Inst. med. lib. 1, c. 12] quamprimum pulmo attrahendi aeris necessitatem percipit, mox vis ejus naturalis ex- citatur, et aerem attrahere conatur. Sed, bone Deus, quaenam ista simplicitas est intelligendine dicam, an di- cendi? Ergone pulmo beluarum etiam intellectum habet, ut subinde deprehendat utilitatem aeris, atque inde exci- tata facultate attrahat? Procul hinc absit tam crassa philosophia; et puriorem e fonte doctrinae succum hau- riamus. Aristoteles itaque tov Ttvsufxova app]v m-wJgsos sysLv axo rSfc xapSias pulmonem motus principium habere a corde docet [3. de par. an. 6]. Quapropter Gaspar Hoff- mannus [in Gal. 6, de usu par.] genii, an ingenii Aristo- teli ci vir? Cor, inquit, est causa princeps motus, pulmo sequitur motum cordis, thorax sequitur motum pulmonis. Et Doctiss. Caesalpinus [5. quaest. perip. 5] respirationem