Ludovici Dureti Segusiani Interpretationes et enarrationes in magni Hippocratis Coacas praenotiones ... / Curante, qui & praefationem adjecit, Adriano Peleryn Chrouët.

  • Hippocrates
Date:
MDCCXXXVII. [1737]
Catalogue details

Licence: Public Domain Mark

Credit: Ludovici Dureti Segusiani Interpretationes et enarrationes in magni Hippocratis Coacas praenotiones ... / Curante, qui & praefationem adjecit, Adriano Peleryn Chrouët. Source: Wellcome Collection.

    546/628 (page 526)
    Coae. 15. £. xi. lib. 2. g.acut. flb. 2. vrteA iietpui. * sr ps LUDOVICI DURETI COMMENT. tura mitificatae craflefcunt. Hinc falus fperabilis, etfi nondum fida fpes: quoniam r «a-mrwi νπίφκ, >&] r ύίτηοντων πτπασμ&ς. i. eorum qua affumuntur, coCtio · & exeuntium mitificatio una 0- ilenditur. Teretes vermes.] Lumbricos,quorum ortus & maniio eil in tenuibus inteftinis: ibi enim aluntur & manent ubi gignuntur. Nam lumbricorum ή iντικΐχρ» venit ab ονΰίλίχίΐχ excremen¬ ti chylofi, quod nufquam eil nifi in ventriculo & tenuibus mteilinis. Cernitur ea ratio in pueris & infantibus, quibus copia eil lumbricorum, de fupervacaneo chylo, ab eorum nimia . edacitate. Una exire cum excrementis.] Non quidem cibi faecibus: id enim eflet fatietatis: fed cum fpiflatis dejeftioiiibuS quae antea circumfluebant humidae ; tametfi cum faecibus efle pof- 1 o funt. Dum Morbus ad crisin procedit.] Vel cum ittir ad crifin de morbi pepafmo: tum enim major fiducia eil mox affuturae falutis, cum in eadem deje&ione cernitur cibi coftio, & hu¬ moris morbifici mitificatio, cum recreata virtute partium folidarum, quae antea fraftae a mor¬ bo jacebant. Cernitur cibi codtio in excremento chylofo unde gignuntur lumbrici: nam tae¬ niarum quae toto funt ambitu intellinorum; & afearidum, quae in ano catulliunt, alia ratio efl. Gignuntur autem lumbrici, ciim excrementi chylofi putrefeere incipientis, endelechia eil a fpiritu & calore inteilinorum, fefe in eam materiam infinuante. Humoris autem mitificatio five pepafmus apparet in fpiffa & figurata dejeftione quae antea circumfluebat termini expers proprii, ac tantum particeps alieni. Ergo profuerit una lumbricos exire cum excrementis, 2Q dum itur ad crifin. Nam quod objicitur ex Hippocrate; quod homo quidam qui febre cor¬ reptus, liberaliter fe potu & cibo invitavit in cccna; cum ei lumbricis dudia fuiflet alvus die feptimo, tandem undecimo vitam finivit: objedlionis folutio eil, quod in concurfu fignorura omnium funeitorum id aeddit; tum quod eidem dejedtio erat humida & torminofa, non ficut & hic, facilis & figurata de craflitudine parta coquendo. Scire autem licet, quod Aurelianus putavit lumbricis mortuis perniciem fignificari: fed falso, quia vix efl alibi locus vivendi lum¬ bricis, quam in tenuibus inteftinis. At fimulatque in crafla defeenderint, cita mors venit; nifi erethifmo prorumpant: ut annotavit Hippocrates in illa progn«fi. τ* κ«^<Λλ^κ« ςρ&$*· ^9<λ»»ΐί fyeJ» κχχκρρίγνυττϋΐ· Vide comment. ad eam. Sed Dioclis opinio eil; vivis exeuntibus denunciari mortem. Iflerophilus autem fuflinet neutros grave quippiam ominari. Apollonius -0 & Glauco ajunt, initio cruditatem , poil appetentem crifin oflendi. Antiphanes, fine fler- 1 core malos efle defendit. Sed ita llatuendnm. Vermes tum vivi, tum mortui, principio quidem funt mali: nam illinc cruditas; hinc putredo oflenditur. Cum vero itur ad crifin, vi- dlrice natura; fic exeunt ut ponitur in hac prognafi. 4 Ei/ οξίσι το άφξω^ζς νμα, ‘ mm. mwv $ ngtj το ϊχλώχον. fO Spumans dejeBio in acutis undiquaque biliofa j mala: mala item 4° praalba. Duo audivimus dejettionum genera qux fida fpe nos confolantur in morbis quorum illa funt ShtpMvipfr»; vel quae adjiciunt fecuritati, quando fperabilis efl vitae falus de fignis bonis quse cujufque morbi funt propria : ut in pleuritide, verbi caufa, de anacatharfi, qualem jam faepe fupra oilendimus. Nunc audienda funt multa malorum genera quae apparent in caeteris alvi deje&ionibus, quae nos ad normam earum quae adduftae funt bonae, examinabimus. Ac primum de iis dicendum quae pravis coloribus atque fitu, in vitio funt. Earum primae oc¬ currunt biliofa:, admodum faturatae viridi aut flavo colore; & omnis coloris expertes, prae- albae. Quae omnes cur ita fint, & quorfum appareant; fic aggredior ad docendum. Spumans dejectio.] i. Bullis minimis obfita quae affulgunt in fuperficie, tum a flatu , tum a calore contra naturam eximio. Ac biliofa quidem fyncera, fpumat ardore vifceris unde ma¬ nat, qualem accepimus illam efle quam ciet melicratum «h&w in biliofis. De qua fic pofi- tum eil a praeceptore. Tas μβ/ίτοι Ο^χωςήματκ , fyij μ£»ον 5 χ,Χ4ξ2 καταν^ςίως χολ»5tct. μχ»ον 9τςμχ' π μα»,ον ξ νΧ«ςΐ<& ayi. i. Sane fpumantes dejectiones, ac magis quam decet colore faturo biliofas, magifque calidas; fyncerum melicratum ciet potius quam aquofum. In acutis.] Quorum eil bilis propria generatio, ficut iidem a bile nafcuntur: de quibus haec feripta funt a Galeno. In acutis febribus biliofa gigni fyncera per corpus, nihil efi mirum. Mala.] Ut caufa & figno. Signo quidem invalefeentis morbi, & ad exitium conipirantis, 60 aut certe non facile concefluri naturae, nec medico. Hic enim duo cernuntur quae funt gra- viflima; bilis eximie faturata, & fpuma: quae funt ejufmodi, ut ex ardore nata, non prius ipfum extingui pofle teilentur ; quam partium vivacitatem atque nativum calorem extinxerit: nifi afliduo neoterifmo intus & foris vifcera recreentur. Atque ut brevi compleftar incom¬ moda bilis hic pofitae; fufficiet illud quod jam attigimus ex Hippocrate, & quod idem bili de- feriptae appofuit. Hujufmodi autem dejeCtio fyncerce bilis atque fpumantis, alia quoque habet mala infignia. Nam hypochondriorum ardorem non extinguit, fed magis accendit: tum anxitudinem , ar¬ tuumque jaCtationem infert: preeterea intefiini & fedis ulcerifica efi. Mala item pr^alba.] Quae non eil ejufmodi de aflumptorum colore, ut pultis ex farina & la6te, tum lafilis ipfius: qualem accepimus du6lam fuifle cuidam Apollonio ex ufu laftis ca- prini. Sed quse pnealba eil, vacuitate omnis biliofas tin&urae: quod fer£ iitericis accidit; ' f non-