Ludovici Dureti Segusiani Interpretationes et enarrationes in magni Hippocratis Coacas praenotiones ... / Curante, qui & praefationem adjecit, Adriano Peleryn Chrouët.

  • Hippocrates
Date:
MDCCXXXVII. [1737]
Catalogue details

Licence: Public Domain Mark

Credit: Ludovici Dureti Segusiani Interpretationes et enarrationes in magni Hippocratis Coacas praenotiones ... / Curante, qui & praefationem adjecit, Adriano Peleryn Chrouët. Source: Wellcome Collection.

    547/628 (page 527)
    nonnunquam item phreniticis. De quibus eft iJlud prorrheticum. Εν φςοηηβΚη λώκ>ι 2^χω- tyirn' ymy&v. Ϊ. Phreniticis alba dejeftio mala efl: quoniam ex eventu talis apparet, ττυςωιην ίν τοίς ανω 5 «πατ©- μα&οις, «νχςπκζχσχν η ούμχ am, τjj χολjj, i. propter inflammationem fu- perarum hepatis partium, qua una cum J'anguine bilem rapit. Scire autem licet, quod in hac prognwfi, <jCi;oe^W notae funt politae w lm malarum dejeftionum, colore faturo biliofarum& praealbarum. Nam illud prorrheticum, naufeam movet Galeno, verborum confufione ubi iententia h.cc fic recenfetui. Tx ov o^t<r< ^ολωδαην ίκλόCkx, χψρω^ίχ, Ό^/^ολχ flu. χτ x' κχ~ w- Sed tamen utriufque vitii ratio continetur in eo quod author appoiuic. && yt τατίοιην ij- eme B7ruStwov j i. An non his efl dolorificum hepar ? io 5 Στι o mmv ro uAwoeiiPzg χο7Γξιώ<Ρες. *His pejor ejt pult ac e a dejeftio fiercorofa. Sensum oppofitio, mentemque feripti denudatam obfcuritatis velo exponit. Plurima bile ad faturitatem tincta dejeftio, elt mala; pejor quae omnis eit tinfturae biliofas expers. Saltem enim cum excremento biliofo, humoris tantum abit morbifici: bilis autem quae faeces deiti- tuit, regreditur in corpus atque venas; ubi fanguinem mixtura inficit, donec febrili eum ar- 2o dore accenderit. Sed a qua bilis fecernitur, omnino elt duplex; diffluens una, altera figura¬ ta. Diffluens, chylofaelt: quoties chylus ergaltulo exclulus mefaraicarum inflammatarum, plenarum , obftruftarum; effluit inteltino: de qua tradetur Coaca hujus cap. 24. Adt^V n υχον $ ustAw μίτίάξχ. Conffftens eit ac figurata quae hic ponitur, quaeque dicitur οίλντοπ^ς. i. pultacea , feu pultis fimilitudinem ipfo colore referens; nec foltim ejufinodi qualis etiam chy¬ lo fa eifet: fed una quoque i. fiercoracea. Talia ifterici, obltrufto vel fcirrhofo je¬ core, dejiciunt, aa^v autem communiori acceptione, farina eit cujufcunque generis, inde triticea, indeque hoc ipfum quod ex ea in aqua aut lafte, cum meile., aut fine meile bullita & cofta confeftum efitatur. lib. 2. de diaeta , & lib. πκ&ϊν. 3° 6. Kap(SP c® τίτοκη- (&&λ9γως. xolmv· ο^ματύύ^Υΐς Ρι&χώξΥκης,Κ) Kmayfiw Ad hac, fi carus eveniat; malum: cruenta item dejeftio, omnifque adeo immerita vacuatio» Quorsum haec omnia fint ab authore pofita; palam aperiet ipfa prognofe^s explicatio. At¬ que imprimis conflat;'carum, fymptoma eife graviffimum amiflae phantafite, quod infertur cerebro admodum refrigerato. Sive autem fit vere carus, five cama, five νο&ρώτης; pericu- 40 lo locum eife teffantur mox adfuturae mortis: ciim jam exafta phrenitide enafeuntur, quae prius adjunftam habuit acceffionem dejectionis praealbte, quam in prorrhetico narrat eife fu- neffam, cum ei fuccedit νοΒ-ρΰτ^ς τΐω vtxfuaiv t i. emortua facultate,* vitioque portantis, non autem portati. . . , . , , , Cruenta item dejectio ] Non ea quidem quam ciet hepatis <£ξωςιχ quae non eit Hjtj i Kn/ixyieiijt , i. qua diuturna non efl, nec opem requirit a medico: fed illa potius quam continenter fundit hepatis οίτονίχ, qua ipfum taedet fui officii. Atque haec nominatur a prae¬ ceptore, ts^AOsKvcif ίζΐξνΒ'ξ*ι t? , 1. proluvies alvi piarubra. Utraque autem cruenta dejeftio, hepatica elt dyfenteria, ea lege diltmfta quas difta eit. Hic fcire licet, hepaticam dyfente- riam, quae tit αν^χΡω/χχ , k λόγω t? φν<ηως, i. ut fymptuma funditur, non lege natura, fcopo eo- SO dem,’ pradiftte progn«fi iuille appofitam, quo in prorrhetico ubi decimate agitur; quod ea non minus adjiciat cari periculo nati ex phrenitide, quam vigilis comatis in phrenitidem tranfi- euntis. Quem locum jam pridem examinavimus in traftatu de comate. OmNISQUE ADEO IMMERITA VACUATIO.] i. Quaefit, Utdixi, ως σν^ωμχ, k λόγω f φυσίως-, proptereaque non adimit quod intus laedit: fed illud ipfum, vacuationis hujus acceifione, ma¬ gis lxfurum teftatur: ut interim taceam vacuationis adjunfta incommoda, quae ab infirmitate orta naturae, ipfam denuo infirmiorem facit. Quo autem plures in vitio funt facultates j eo res aegri pejore funt loco. 7 Kοιλίνις ϊχποΚ^ις, μικξα μελανό. azrveyfdxPsct <w&g avctyxlw γμ- *° λω<τ&. μνκίνίξ τύτοκτι ρηγνυμει/φ’ * xclxov. Cum interrupta ejt alvus, & qua coafta, globulis parvis ducitur, atque nigris, velut caprarum pilulis; tum male ejt Janguinem profundi e naribus. Quemadmodum fymptomaticaomnis excretio, periculofi morbi periculo adjicit, ut modo vidimus in phrenitide quam comitatur primum praealba dejeftio, tum carus excipit, cui acce- 70 dit proluvies alvi praerubra, ex hepatis xwix. Sic vacuatio nulla, quantumvis critica, recrea¬ tionem poteil adferre: fed contra aegrotum damnis augere, cum vires languent effatae. At- prorr. 13. f. r. 1. prorr. 18. f. 2.1. cap. 2.1.2; hujus ope¬ ris.